สวี่เยียนซางรับคำ “ได้ ฉันจะออกไปเดี๋ยวนี้”
เธอวางสาย แล้วก็เห็นว่าจ้าวจาวกับเฉินหร่านซิงลุกขึ้นยืนอย่างรู้หน้าที่แล้ว
สวี่เยียนซางยิ้มจนเห็นเขี้ยว “ไปกันเถอะ ฉันจะแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก!”
พอเดินออกมาจากหน้าทางเข้าสถานบันเทิง ก็เห็นชายในชุดสูทสีดำยืนอยู่ข้างรถแท็กซี่ เพียงเห็นเขาแวบแรก เฉินหร่านซิงก็สูดหายใจเฮือก
ผู้ชายคนนี้ทั้งสูงทั้งหล่อ มาดเย็นชาและห่างเหิน แผ่รัศมีของผู้มีอำนาจออกมารอบตัว คนแบบนี้จะขาดภรรยาได้ยังไง?
ต่อให้เป็นเกย์ ก็ยังมีคนต่อแถวยาวเหยียดอยากแต่งงานกับเขาแบบแต่งหลอก ๆ อยู่ดีไม่ใช่หรือ?
ในฐานะคนในแวดวงเดียวกัน จ้าวจาวมองลึกซึ้งกว่าอีกนิด คุณฝูคนนี้ดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนเย่อหยิ่งและเก็บตัว ผมเผ้าจัดแต่งเรียบร้อย เสื้อผ้าบนตัวไม่มีเครื่องประดับเกินจำเป็นสักชิ้น คนแบบนี้น่ะหรือจะเป็นเกย์?
อย่ามาดูถูกพวกเกย์ได้ไหม… ถ้าผู้ชายคนนี้เป็นเกย์ เขาจะยืนกลับหัวกินขี้เลย!
ขณะเดียวกัน ฝูเจินเถิงก็กำลังสังเกตคนสองคนที่ยืนอยู่ข้างสวี่เยียนซางอย่างเงียบ ๆ
ก่อนหน้านี้เขาเคยดูประวัติของทั้งคู่มาแล้ว เฉินหร่านซิงสมองไม่ซับซ้อน ไม่มีอะไรน่าพูดถึง ส่วนจ้าวจาวนั้น ได้ยินว่าเปิดตัวว่าเป็นเกย์แล้ว แต่เขายังคงระแวงคนคนนี้ ใครจะไปรู้ว่าการเปิดตัวเป็นเกย์จะเป็นแค่การแสดงหรือเปล่า เหมือนกับเขา…