สวี่เยียนซางอธิบายว่า “ถึงเป็นพี่น้องแท้ ๆ ก็ยังต้องคิดบัญชีให้ชัดเจน ยิ่งตอนนี้คุณกำลังจะหย่ากับพ่อฉัน เงินที่ฉันรับปากว่าจะให้คุณก็ไม่ขาดแม้แต่หยวนเดียว แต่เงินหนึ่งแสนหยวนนี้ ก่อนหน้านี้คุณบอกว่าเป็นเงินประกัน ฉันว่าเราควรตกลงให้ชัดเจนไว้ก่อนดีกว่า”
เธอหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนหันไปมองเซี่ยเยี่ยนฟางอีกครั้ง “ถึงเราจะเซ็นสัญญากันแล้วว่า ถ้าคุณไม่ดูแลพ่อฉันภายในสามเดือน คุณต้องคืนเงินทั้งหมดโดยไม่ขาดแม้แต่หยวนเดียว
แต่ในสัญญาก็ระบุไว้เหมือนกันว่า หลังจากสามเดือน หากคุณกับพ่อฉันยังคงสถานะสามีภรรยากันนานเท่าไร เงินที่ต้องคืนก็จะยิ่งน้อยลง
ถ้าไม่หย่ากัน ก็ไม่ต้องคืนเงินก้อนนี้
น้าเยี่ยน สัญญานี้เป็นประโยชน์กับคุณนะคะ”
ช่วงหลายวันที่ผ่านมา เซี่ยเยี่ยนฟางต้องเหนื่อยใจจนแทบหมดแรงกับเรื่องโรงเรียนของเซี่ยจวินอัน เวลาของเธอเหลือไม่มากแล้ว วันนี้เธอต้องได้เงินหนึ่งแสนหยวนนี้มาให้ได้
เธอคิดคำนวณดูแล้ว อย่างไรตัวเองก็ไม่ได้เสียเปรียบ จึงลงชื่อไปอย่างไม่ลังเล
ส่วนเรื่องคืนเงินในภายหลังน่ะหรือ หึ เธอจะกลัวถูกเด็กเมื่อวานซืนอย่างสวี่เยียนซางบีบคั้นหรือไง?
สวี่เยียนซางโอนเงินให้เซี่ยเยี่ยนฟาง จากนั้นขึ้นไปเยี่ยมพ่อ เมื่อเห็นว่าพ่อสบายดีทุกอย่าง เธอจึงค่อยวางใจ บอกลาพ่อแล้วออกจากบ้าน
เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว ก็ได้รับโทรศัพท์จากเฉินหร่านซิง เพื่อนสนิทของเธอ ยัยตัวแสบยังคงพูดจาโหวกเหวกโวยวายเหมือนเคย “เยียนซาง ฉันกลับมาถ่ายละครกับกองถ่ายวันหนึ่ง พรุ่งนี้เช้าก็ไปแล้ว คืนนี้มาเจอกันหน่อยไหม?”
สวี่เยียนซางประหลาดใจอยู่บ้างและตอบตกลงทันที “ได้สิ จ้าวจาวว่างไหม?”