เธอตั้งใจจะให้หนูหนูรออยู่ข้างนอก
แต่หนูหนูกลับกอดคอเธอไว้แน่นอย่างไม่ยอมปล่อย
"ฉันจะเข้าไปกับเธอ ปล่อยให้ฉันตัวคนเดียวอยู่ข้างนอกก็ไม่ปลอดภัยหรอก"
ซีเสี่ยวอิ้งก็คิดว่าที่หนูหนูพูดมานั้นถูก ไม่มีทางที่เธอจะปล่อยให้อีกฝ่ายอยู่คนเดียวข้างนอกได้สบายใจ
เข้าไปด้วยกันก็ยังดี อย่างน้อยเธอก็ยังพอมีแรงปกป้องอีกฝ่ายได้ชั่วขณะ
ซีเสี่ยวอิ้งวาดแขนข้างหนึ่งโอบหนูหนูไว้แน่น อีกมือหนึ่งชักแส้กระดูกออกมาถือไว้
อย่างที่คาดไว้ พอเท้าเหยียบเข้าไปในถ้ำ
ประตูหินด้านหน้าถ้ำก็ปิดลงพร้อมเสียงดังปัง
[ติ้ง! ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นซีเสี่ยวอิ้งที่กลายเป็นผู้เล่นคนแรกที่เข้าสู่ดันเจี้ยนล่าเดี่ยว หากล่าเร็จ รางวัลดันเจี้ยนจะเพิ่มเป็นสองเท่า]
ซีเสี่ยวอิ้งรู้สึกหมดคำพูดจริง ๆ ทำไมเกมนี้เวลาเข้าดันเจี้ยนถึงไม่มีปุ่มยืนยันสักปุ่ม!
เธอถามระบบ: "แล้วรางวัลถ้าล่าไม่สำเร็จล่ะ?"
ระบบ: [ผู้ตายแล้วยังต้องการรางวัลอะไรอีก?]
ซีเสี่ยวอิ้ง: "........"
นี่มันบอกตรง ๆ ว่าแพ้ก็ตายน่ะสิ
เพิ่งเข้าเกมมาได้สามวัน เธอจะมีฝีมืออะไรได้ ไหนจะให้มาสู้บอสได้ยังไงวะ?!
ชั่วขณะนั้น ใจเธอเต้นตีกลองถอยหนีดังลั่นอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
[ติ้ง! ตรวจพบว่าผู้เล่นอยู่ในช่วงคุ้มครองมือใหม่ ค่าพลังชีวิตและพลังโจมตีของบอสลดลงเหลือ 10% ของตัวเลขเดิม สกิลโจมตีทั้งหมดถูกผนึก]
พอได้ยินแบบนี้ ซีเสี่ยวอิ้งที่ตื่นเต้นจนใจเต้นไม่เป็นจังหวะก็ถอนหายใจโล่งอกทันที