ซีเสี่ยวอิ้งตื่นขึ้นมาบนฟ้ายังไม่ทันสาง
เธอลุกขึ้นอย่างคล่องแคล่ว เก็บผักที่โตเต็มที่แล้วก่อน แล้วค่อยหว่านเมล็ดพันธุ์ใหม่ รดน้ำดูแล
เพราะปุ๋ยเหลือไม่พอใช้ เธอจึงไม่เสียเวลาอยู่ในแปลงนานนัก
จากนั้น เธอก็วิ่งตรงไปยังแหจับปลาที่เฝ้าคิดถึง
[ได้รับปลากะพง×9, ปลาแซลมอน×7, ปลากระพงแดง×1 เก็บแหหรือไม่?]
ต้องเก็บสิ ซีเสี่ยวอิ้งดึงแหจับปลาทั้งสิบขึ้นมาหมด
แล้วใช้เชือกสิบเส้นซ่อมความทนทานให้เต็ม
เธอสวมเหรียญตราทำอาหาร แล้วโยนปลาทะเลหนึ่งตัวลงในหม้อลูกหมา วินาทีถัดมาปลาทะเลก็ถูกดีดออกมา
[ระดับหม้อปรุงอาหารไม่เพียงพอ ไม่สามารถปรุงสิ่งมีชีวิตได้]
ครั้งก่อนที่เธอโยนลิ้นจี่เวทมนตร์ลงหม้อ ก็ขึ้นว่าหม้อปรุงอาหารระดับไม่พอ ไม่สามารถปรุงพืชเวทมนตร์ได้...
โชคดีที่เกมนี้มีคุณสมบัติพิเศษ คือไม่สามารถวางสิ่งมีชีวิตในกระเป๋าเป้ได้
ซีเสี่ยวอิ้งเก็บปลาทะเลทั้งหมดเข้ากระเป๋าเป้ ปลาทะเลแสดงค่าความสดลดลงอย่างรวดเร็ว แล้วกลายเป็นชิ้นปลา
นับว่าเป็นการฆ่าแบบกดปุ่มเดียวในอีกรูปแบบหนึ่งก็ว่าได้
ได้รับทั้งหมด: ชิ้นปลาเล็ก×161, ชิ้นปลากลาง×37
ปลาทะเลส่วนใหญ่กลายเป็นชิ้นปลาเล็ก มีเพียงไม่กี่ตัวที่ตัวใหญ่พอจะกลายเป็นชิ้นปลากลาง
ซีเสี่ยวอิ้งเดาว่าต้องมีชิ้นปลาใหญ่ด้วยแน่ แต่คงต้องฆ่าฉลามหรือวาฬถึงจะดรอป
ผ่านการจัดเรียงผสมผสานอันยาวนานอีกครั้ง ในที่สุดเธอก็คิดค้นอาหารจานใหม่ได้ 13 เมนู
[ซุปปลาเข้มข้น] [ซุปปลาใส] [ซุปปลาผลไม้] [ปลารสเปรี้ยวมะเขือเทศ] [ทาโก้ปลาข้าวโพด] [หัวปลาพริกแห้ง] [ปลาทอดชุบเกล็ดขนมปัง] [ปลาอบถั่วฝักยาวดองเปรี้ยว] [ปลาต้มฉ่าเสฉวน] [ปลาแผ่นเผ็ด] [ปลาย่างกระเทียม] [ปลาย่างพริกหอม] [ปลาทอดผลไม้หอม]