จัดการต้นมะพร้าวอยู่พักใหญ่ จนพระอาทิตย์เริ่มลับขอบฟ้า ซีเสี่ยวอิ้งอุ้มเสี่ยวซิ่งเตรียมกลับแพไม้
ระหว่างทางกลับ เธอมองเห็นแสงบางอย่างกะพริบอยู่ในกอหญ้าไม่ไกลนัก
พอวิ่งไปดู ก็พบว่าเป็นเมล็ดหญ้าเล็กๆ เมล็ดหนึ่ง
ซีเสี่ยวอิ้งเก็บมันใส่กระเป๋าเป้: [ได้รับเมล็ดวัชพืช×1]
เธอไม่รีรอ รื้อต้นหญ้าเหล่านั้นออกมาทั้งราก แล้วเก็บเข้าสเป็กในทันที
เธอสังเกตว่าช่องวัชพืชในกระเป๋าเป้เพิ่มขึ้นมา 10 อัน
วัชพืชในกระเป๋าเป้นั้นได้มาจากกล่องทรัพยากร เป็นหญ้าแห้งสีข้าวสาลี
ส่วนหญ้าที่เธอเพิ่งถอนมาเป็นหญ้าสีเขียวสด พวกมันดูไม่เหมือนกันเลยสักนิด
แต่หญ้าเป็นวัสดุพื้นฐานสำหรับขยายแพไม้ ยิ่งมากยิ่งดีอยู่แล้ว
เธอเก็บของให้เกลี้ยง ไม่ให้พลาดแม้ชิ้นเดียว เธอรีบถอนวัชพืชทั้งหมดแถวๆ นั้น ได้มาสี่ร้อยกว่าชิ้น
ยังเจอเมล็ดวัชพืชเพิ่มอีกสามเมล็ดด้วย
พร้อมกันนั้นเธอก็สังเกตได้ว่าสายตาของตัวเองดีขึ้นไม่น้อย
เพราะติดอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เธอจึงสายตาสั้นระดับปานกลาง แต่ก็ไม่ชอบใส่แว่น
ระยะทางไกลขนาดนั้นเมื่อก่อนเธอทำได้แค่มองเห็นเค้าโครงของวัชพืชลางๆ
แต่เมื่อกี้นี้เธอไม่เพียงมองเห็นใบหญ้าชัดเจน ยังเห็นแสงระยิบเล็กๆ ที่แต่ก่อนไม่มีทางสังเกตเห็นได้อีกด้วย
แล้วก่อนหน้านี้แค่วิ่งสองก้าว เธอก็ใจสั่นหายใจไม่ออกแล้ว
ตอนนี้วิ่งสองกิโลเมตรก็ยังไม่ทักปาก
ซีเสี่ยวอิ้งคิดว่านี่น่าจะเป็นผลจากการเพิ่มค่าคุณสมบัติร่างกายทั้งหมด