ถานหลินเปิดถุงใส่ตัวอย่างของเวินโหรวด้วยสีหน้าไม่ใส่ใจ แต่พอเทตัวอย่างทั้งหมดในถุงออกมาดู เธอก็ยืนอึ้งอยู่กับที่ทันที
“นี่... นี่คือเห็ดดองเกลือกับเห็ดอบแห้งเหรอ” เสี่ยวหลินผู้ช่วยที่อยู่ข้าง ๆ เห็นตัวอย่างตรงหน้าก็เบิกตากว้าง
คนอื่นขนเห็ดสดมาส่ง แต่ตัวอย่างในถุงนี้กลับผ่านการแปรรูปเรียบร้อยแล้ว แถมยังแยกบรรจุเป็นสัดส่วนด้วย
ไม่เพียงเท่านั้น คุณภาพของตัวอย่างในถุงนี้ยังดีกว่าของคนก่อน ๆ มาก
ราบกึ่งทะเลทรายมีฝนน้อย เห็ดที่ปลูกได้จึงแทบไม่ได้รับผลกระทบ
ยิ่งไปกว่านั้น เวินโหรวยังปลูกตามวิธีที่ศาสตราจารย์เผิงสอน ซึ่งเป็นวิธีที่เหมาะกับราบกึ่งทะเลทรายที่สุด
ส่วนวิธีรักษาความสดก็เป็นศาสตราจารย์เผิงที่สอนให้เช่นกัน จึงแทบไม่มีปัญหาอะไร
ตอนนี้สีหน้าของถานหลินเต็มไปด้วยความตกใจ เธอไม่คิดเลยว่าตัวอย่างที่ผู้หญิงคนนั้นนำมาจะมีคุณภาพสูงขนาดนี้
เธอทำได้ยังไงกันแน่
ราบกึ่งทะเลทรายอยู่ไกลจากที่นี่มาก แต่สินค้ากลับยังคงคุณภาพไว้ได้ดีขนาดนี้ ช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ
แม้เธอจะมีอคติกับผู้หญิงคนนั้นมาก เพราะเรื่องฮั่วเหยียนชวนและความประทับใจจากวัยเด็ก
แต่เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตัวอย่างในถุงนี้มีคุณภาพสูงที่สุดในบรรดาคนที่มาวันนี้
“ผู้จัดการถาน ตัวอย่างพวกนี้ผ่านเกณฑ์ตรวจรับของเราทุกข้อเลยค่ะ แล้ว... แล้วเราจะทำยังไงดีคะ” เสี่ยวหลินผู้ช่วยพูดอย่างตื่นเต้นและร้อนใจ
เมื่อกี้ผู้จัดการของพวกเขายังตัดสิทธิ์อีกฝ่ายไปโดยไม่ตรวจตัวอย่างด้วยซ้ำ ตอนนี้จะให้กลับไปตามพวกเขาหรือ
แต่ถ้าไม่กลับไปตาม รอบนี้พวกเขาก็จะรับซื้อสินค้าได้ไม่ทัน ถึงตอนนั้นคงไม่มีทางชี้แจงกับผู้บริหารได้
ตอนนี้ก็ต้องดูว่าผู้จัดการถานจะยอมวางหน้าแล้วกลับไปเชิญสองคนนั้นหรือเปล่า
“สองคนนั้นเมื่อกี้อยู่ไหนแล้ว” ถานหลินถามพลางขมวดคิ้ว
เสี่ยวหลินผู้ช่วยส่ายหน้า “เหมือนว่า... กลับไปแล้วค่ะ”
“ให้คนไปตาม ต้องหาให้เจอ” ตอนนี้ถานหลินไม่มีเวลามาคิดมาก สีหน้าของเธอดูแย่มาก
ถ้ารู้ว่าจะเป็นแบบนี้ เมื่อกี้เธอไม่น่าตัดสิทธิ์พวกเขาเป็นกลุ่มแรกเลย
เมื่อเห็นถุงตัวอย่างที่วางอยู่บนเก้าอี้ ถานหลินก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้น