เมื่อได้ยินคำพูดของโจวชุนเหมย เสิ่นชิงซวงก็ชะงักไป ก่อนจะถามด้วยสีหน้าจริงจังว่า “เธอหมายความว่ายังไง? ใครท้องลูกของจารชน?”
“ก็เวินโหรวนังแพศยานั่นไง ในท้องมันมีลูกเถ้าถิ่นของจารชนคนนั้นอยู่” โจวชุนเหมยกัดฟันพูดด้วยความเกลียดชัง
“ที่เธอพูดเป็นความจริงเหรอ?” เสิ่นชิงซวงถามด้วยสีหน้าตกตะลึง
พอดีเธอกำลังกลุ้มใจอยู่เลยว่าจะจัดการเวินโหรวอย่างไร ไม่คิดเลยว่าเวินโหรวจะมีความลับแบบนี้ซ่อนอยู่
ขอแค่มีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่าเธอสมคบกับสายลับ อย่าว่าแต่ถูกไล่ออกจากเขตบ้านพักครอบครัวเลย ต่อให้โดนยิงเป้าก็ยังถือว่าเบาไปด้วยซ้ำ
เธออยากเห็นนักว่าคราวนี้ฮั่วเหยียนชวนจะปกป้องเวินโหรวได้อย่างไร
บางทีถึงตอนนั้นฮั่วเหยียนชวนอาจรักษาตัวเองไว้ไม่ได้ด้วยซ้ำ ตระกูลฮั่วก็คงพลอยเดือดร้อนไปกับเธอ
“พวกเธอกำลังพูดเรื่องจารชนอะไรกัน?” ตอนนั้นเองโจวต้าหย่งก็เดินเข้ามา พอได้ยินทั้งสองคนพูดกันจึงถามขึ้น
“คุณยังไม่รู้สินะ เวินโหรวท้องลูกของจารชน” เสิ่นชิงซวงเห็นดังนั้นก็รีบบอกข่าวนี้ให้โจวต้าหย่งรู้
พอได้ยินข่าว สีหน้าของโจวต้าหย่งก็เปลี่ยนไปทันที
เขารู้เรื่องระหว่างเวินโหรวกับจารชนคนนั้น แต่ไม่คิดเลยว่าหลังจากครั้งนั้น เธอจะท้องลูกของผู้ชายคนนั้น
ถ้าเรื่องนี้เป็นความจริง ก็ถือเป็นเรื่องใหญ่เลย
ฮั่วเหยียนชวนยังเป็นหัวหน้าหน่วยข่าวกรอง ถึงตอนนั้นไม่ใช่แค่เวินโหรวจะถูกนำตัวไปสอบสวน แม้แต่ตัวเขาเองก็หนีไม่พ้น