“ฮั่วเหยียนชวน เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับนาย? อย่าคิดว่าเป็นผู้บังคับบัญชาของฉันแล้วฉันจะไม่กล้าลงมือกับนายนะ”
โจวต้าหย่งกำลังโกรธจนไม่ได้ยินคำพูดของฮั่วเหยียนชวนเมื่อครู่นี้ ปกติเขาแทบไม่เคยพูดจารุนแรงกับชิงซวงด้วยซ้ำ แล้วเวินโหรวกล้ารังแกเธอจนเป็นแบบนี้ได้ยังไง?
ตอนนี้เขาจะช่วยเสิ่นชิงซวงเอาคืน จึงไม่กลัวฮั่วเหยียนชวนแล้ว
ได้ยินโจวต้าหย่งพูด ฮั่วเหยียนชวนก็หัวเราะ “จะลงมือกับฉัน? นายสู้ฉันได้หรือไง?”
ตอนที่เขาเพิ่งจบจากโรงเรียนนายร้อยและมาประจำหน่วย โจวต้าหย่งเคยประมือกับเขา แต่ไม่ได้เป็นคู่มือของเขาเลย
ผ่านมาตั้งหลายปี โจวต้าหย่งก็ยังเป็นคนที่แพ้ให้เขาอยู่ดี
ไม่รู้ว่าทำงานอยู่ในกองทัพมาตั้งหลายปี กินข้าวฟรีไปตั้งเท่าไรแล้ว
“นาย...” โจวต้าหย่งถูกฮั่วเหยียนชวนพูดจนโกรธ อึดอัดอยู่นาน แต่ก็เค้นคำพูดออกมาไม่ได้สักคำ
เขายอมรับว่าตัวเองสู้ฮั่วเหยียนชวนไม่ได้จริง ๆ แต่เขาก็จบจากโรงเรียนนายร้อย ผ่านการฝึกฝนมาอย่างมืออาชีพ การที่ตัวเองสู้ไม่ได้ก็เป็นเรื่องปกติ
แต่เรื่องวันนี้ ถ้าฮั่วเหยียนชวนกล้าปกป้องเวินโหรว เขาจะรายงานผู้บังคับบัญชาระดับบน ให้ลงโทษทางวินัยเขาอย่างเหมาะสมแน่นอน
“ฮั่วเหยียนชวน เมื่อกี้นายพูดหมายความว่ายังไง? ใครเป็นภรรยานาย?” เมื่อครู่โจวต้าหย่งฟังคำพูดของฮั่วเหยียนชวนไม่ชัด แต่เสิ่นชิงซวงที่นั่งอยู่บนพื้นได้ยิน
พอตั้งสติได้ เธอก็มองฮั่วเหยียนชวน แล้วหันไปมองเวินโหรว เธอคิดว่าฮั่วเหยียนชวนคงเสียสติไปแล้ว เขาจะแต่งงานกับผู้หญิงเลวอย่างเวินโหรวได้ยังไง?