เหล่าทหารยามเห็นว่าเวินโหรวไม่ได้พูดเล่น แถมตอนนี้เธอยังดูจริงจังยิ่งกว่าหัวหน้ากรมฮั่วของพวกเขาเสียอีก จึงจำต้องพาเธอไปยังจุดจอดรถบรรทุก
ท้ายรถบรรทุกติดถังเก็บน้ำขนาดยักษ์ไว้สำหรับสำรองน้ำ มีขนาดใกล้เคียงกับรถบรรทุกใหญ่ที่เธอเคยขับในชาติก่อน
ชาติก่อนเธอขับรถบรรทุกใหญ่ขนส่งสินค้าอยู่เป็นประจำ รับทำธุรกิจทุกอย่าง บางครั้งยังน่าเชื่อถือกว่าผู้ชายเสียอีก
คนที่ทำธุรกิจกับเธอ ไม่มีใครไม่ชมเธอสักคน
ยิ่งเธอเป็นคนมีคุณธรรม รักษาคำพูด และตรงไปตรงมา ก็ยิ่งมีคนไม่น้อยแย่งกันทำธุรกิจกับเธอ
เวินโหรวมองรถบรรทุกตรงหน้า ความรู้สึกคุ้นเคยจากตอนที่เคยขับรถบรรทุกใหญ่ราวกับย้อนกลับมาอีกครั้ง
เธอเดินไปเปิดประตูรถ แล้วก้าวขึ้นไปบนรถในสองสามก้าว
เธอทำความคุ้นเคยอยู่ครู่หนึ่ง ไม่นานก็สตาร์ตรถได้อย่างคล่องแคล่ว
เหล่าทหารยามเห็นว่าเวินโหรวขับรถบรรทุกเป็นจริง ๆ บนใบหน้าจึงเหลือเพียงความชื่นชม นอกเหนือจากความตกตะลึง
“พวกคุณไปหาคนมาด้วยกันก่อน ฉันจะกลับบ้านไปเก็บของ” เวินโหรวพูดกับคนเหล่านั้นจบก็หันหลังกลับไปยังเขตบ้านพักครอบครัว
ระหว่างทางอาจเกิดอะไรขึ้นก็ได้ อีกอย่าง ทางฮั่วเหยียนชวนคงต้องการน้ำกับอาหารแห้ง ส่วนเธอเองก็ต้องกินและดื่มระหว่างทาง
เมื่อครู่เธอทำแป้งจี่ไว้ไม่น้อย พอดีเอาติดไปได้
กลับถึงบ้าน เวินโหรวเตรียมตัวให้พร้อมแล้วหยิบแป้งจี่ที่ทำไว้ติดไปด้วย ที่บ้านยังมีถังพลาสติกปากแคบพร้อมฝาปิดอยู่หลายใบ พอดีเอาไว้ใส่น้ำดื่มระหว่างทาง