เวินโหรวกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่เห็นเขาเดินไปแล้ว จึงได้แต่ล้มเลิกความคิด
แต่พอนึกถึงสภาพของเขาตอนนี้ ถ้าเธอยังแสดงท่าทีรังเกียจออกมา จะไม่ค่อยเหมาะสมหรือเปล่า?
อีกอย่าง ยังไงก็แค่นอนด้วยกันคืนเดียว ถือเสียว่าได้นอนกับเพื่อนสนิทก็แล้วกัน
คิดได้แบบนี้ เวินโหรวก็รู้สึกสบายใจขึ้นมาก
ตอนฮั่วเหยียนชวนแบกผ้าห่มกลับมาอีกครั้ง เวินโหรวก็เข้าไปในเต็นท์แล้ว
พื้นที่ในเต็นท์ค่อนข้างคับแคบ เวินโหรวเอนตัวลงนอนก็ยึดพื้นที่ไปเกือบครึ่งแล้ว
ถึงเธอจะกินเยอะ แต่ร่างกายก็ไม่ค่อยดูดซึม รูปร่างจึงยังผอมมาก
ฮั่วเหยียนชวนออกกำลังกายเป็นประจำ แม้ภายนอกจะดูไม่อ้วน แต่รูปร่างของเขาแข็งแรงกำยำ พอเขาเอนตัวเข้าไปในเต็นท์ ก็แทบจะกินพื้นที่จนเต็ม
“แต่ตัวเขาแผ่ไออุ่นออกมา พอเขานอนลง เวินโหรวก็รู้สึกว่าร่างกายอบอุ่นขึ้นมาก”
ตอนนี้เลยตีหนึ่งมาแล้ว เวินโหรวง่วงนานแล้ว ไม่นานเสียงหายใจสม่ำเสมอก็ดังขึ้น
ฮั่วเหยียนชวนได้ยินเสียงนั้น จึงหันไปมองเธอ
อาศัยแสงไฟสลัว เขาเห็นขนตายาวงอนของเวินโหรวกะพริบไหว
ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยพินิจเธออย่างละเอียด ตอนนี้ถึงได้รู้ว่าใบหน้าของเธอสวยประณีต จมูกเล็กโด่งเป็นสัน ใบหน้ายังเล็กกว่าฝ่ามือของเขาเสียอีก
ตอนหลับเธอดูสงบเรียบร้อย ไม่ได้ดูมีท่าทีแข็งกร้าวเหมือนเวลาปกติ
คนที่ดูผอมบางตัวเล็กแบบนี้ กลับมีพลังและแรงระเบิดมหาศาลได้อย่างนั้นหรือ?
เรื่องที่เกิดขึ้นวันนี้เป็นสิ่งที่เขาคาดไม่ถึงจริง ๆ ดูเหมือนตั้งแต่รู้จักเธอมา เวินโหรวก็มักทำให้เขาประหลาดใจอยู่เสมอ