เจ้าหน้าที่เทคนิคกดรีโมตหนึ่งครั้ง
จอขนาดใหญ่ด้านหน้าห้องประชุมสว่างขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏคือแผนที่ทะเล ซึ่งระบุตำแหน่งของร่องลึกชาเลนเจอร์ไว้
จากนั้นภาพก็เปลี่ยนเป็นแบบจำลองสามมิติของภูมิประเทศใต้ทะเลสีน้ำเงินเข้ม มีจุดสีส้มเล็ก ๆ แสดงตำแหน่งที่เรือดำน้ำเฟิ่นโต้วเจ่อแตะพื้นทะเล
ลุงซ่งเริ่มเล่าเหตุการณ์ในตอนนั้นอย่างออกรสออกชาติ น้ำเสียงขึ้นลงมีจังหวะ สีหน้าฮึกเหิมเสียจนตอนแต่งงานยังไม่เห็นเขาเป็นแบบนี้
“ต่อไป เรามาจำลองสถานการณ์ตอนนั้นกันครับ! ผมบอกทุกคนได้เลยว่านี่เป็นข้อมูลจากแหล่งแรก เพิ่งดึงออกมาจากเรือดำน้ำเฟิ่นโต้วเจ่อเมื่อกี้นี้เอง
ผมยังไม่เคยดูด้วยซ้ำ!”
ลุงซ่งกำลังฮึกเหิม คนที่มาวันนี้ก็เป็นคนในสถาบันวิจัยทะเลลึกทั้งหมด เขาจึงไม่กังวลว่าจะมีอะไรผิดพลาด
ที่สำคัญคือปีนี้ใกล้จะสิ้นสุดแล้ว เขาต้องรีบจัดประชุมทบทวน หาข้อมูลให้เป็นระเบียบ ค้นหาจุดเด่น แล้วทำเป็นรายงานส่งขึ้นไป
ไม่อย่างนั้นปีหน้าอาจมีใครโผล่มาแย่งโควตาอีกก็ได้
ใคร ๆ ก็อยากได้ของดีทั้งนั้น!
ถ้าไม่ไปแย่ง ไม่ไปชิง แล้วมันจะตกถึงมือพวกนายเองหรือไง?
เขาเป็นคนของสถาบันวิจัยทะเลลึก ก็ต้องไปแย่งชิงเพื่อคนของสถาบันให้ได้
เจ้าหน้าที่เทคนิคยังคงจำลองสถานการณ์ในตอนนั้นอย่างต่อเนื่อง ไม่ว่าจะเป็นเวลาที่เกิดแรงสั่นสะเทือน ความลึก และตำแหน่งที่เกิดแผ่นดินไหวอย่างแน่ชัด
ทุกคนในที่ประชุมมองข้อมูลที่ปรากฏขึ้นไม่หยุด พลางตกตะลึงอย่างหนัก
เสียงพูดคุยอื้ออึงดังขึ้นในห้องประชุม หลายคนเปิดสมุดจดแล้วเขียนอย่างรวดเร็ว
สถานการณ์ครั้งนั้นอันตรายจริง ๆ!
แผ่นดินไหวใต้ทะเลไม่ใช่เรื่องแปลก ในแต่ละปีไม่รู้ว่ามีเกิดขึ้นกี่ครั้ง แต่การเผชิญหน้ากับแผ่นดินไหวใต้ทะเลที่ความลึกเกิน 10,000 เมตรในร่องลึกมาเรียนา มีเพียงครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่มีครั้งอื่นอีก