“3, 2, 1 ไปเลย!”
สิ้นเสียงพิธีกร กลไกเก้าอี้สองตัวข้างสระก็ส่งเสียง “ปัง” ขึ้นมา
โจวเฉี่ยนรู้สึกได้ถึงแรงมหาศาลที่กระแทกเข้าจากด้านหลัง เขาอดร้องลั่นไม่ได้ ร่างทั้งร่างลอยขึ้นกลางอากาศเป็นเส้นโค้งไม่สูงนัก ก่อนจะตกตูมลงในสระด้านหลัง
เจ้าหน้าที่ช่วยชีวิตที่อยู่ใกล้ ๆ รีบกรูกันเข้าไป ไม่นานโจวเฉี่ยนก็ถูกดึงขึ้นมา
แม้ตัวจะเปียกโชกจนมีน้ำหยดลงมาไม่หยุด แต่เจ้าตัวยังดูสบายดี แค่มีอาการมึนงงอยู่บ้าง
ส่วนจางหยวนหยวนที่อยู่อีกฝั่งกลับเป็นคนละเรื่อง
ตอนถูกดีดตัวออกไป เธอก็กรีดร้องเหมือนกัน แต่เสียงร้องนั้นลากยาวก้องอยู่กลางอากาศ
ร่างของเธอราวกับถูกอะไรบางอย่างเหวี่ยงขึ้นไปอย่างแรง จุดสูงสุดลอยขึ้นไปถึงห้าหกเมตร ทั้งยังพุ่งออกไปด้านข้างไกลเจ็ดแปดเมตร
สุดท้ายเธอก็ตกลงน้ำเสียงดัง “ตึง” ราวกับก้อนหินยักษ์หล่นลงไป แรงกระแทกทำให้น้ำกระเซ็นขึ้นมามากกว่าตอนโจวเฉี่ยนตกลงไปเสียอีก
ตอนแรกคนจากทีมพาร์ตเนอร์ยังหัวเราะกันอย่างเกินจริง บางคนตบต้นขาทำท่าล้อเลียน
แต่ไม่นานเสียงหัวเราะก็ค่อย ๆ เงียบลง สีหน้าหยอกล้อบนใบหน้าทยอยหายไป
เพราะเด็กสาวคนนั้นยังไม่โผล่ขึ้นมา
พี่ซาจื่อเม้มปาก สีหน้าหนักใจขึ้นเล็กน้อย สายตาเหลือบไปทางโต๊ะควบคุมโดยไม่รู้ตัว
ส่วนคิ้วของหลี่เช่อเลิกขึ้นฉับพลัน
เมื่อครู่ทั้งสองคนถูกปล่อยออกไปคนละเส้นทาง แม้น้ำหนักของโจวเฉี่ยนจะมากกว่าผู้หญิง แต่ก็ไม่มีทางที่วิถีการพุ่งจะต่างกันได้ขนาดนั้น
แรงส่งต่างกันเกือบเท่าตัว อธิบายด้วยความต่างของน้ำหนักไม่ได้เลย
นี่มันหมายความว่ายังไง? ทีมรายการกำลังเลือกปฏิบัติงั้นเหรอ?
สมาชิกทีมแชมป์ที่เป็นนักว่ายน้ำคนหนึ่งแทบจะอดใจไม่ไหว เตรียมกระโดดลงไปช่วยแล้ว
แต่ตอนนั้นเอง เจ้าหน้าที่ช่วยชีวิตถึงเพิ่งว่ายเข้าไปดึงจางหยวนหยวนที่ลอยขึ้นมาจากน้ำขึ้นฝั่ง
เด็กสาววัยสิบแปดสิบเก้าสำลักน้ำไปหลายอึก ผมกับเสื้อผ้าเปียกแนบลำตัว ใบหน้าซีดเผือดจนน่าตกใจ แม้แต่ริมฝีปากก็ยังสั่น น้ำที่หยดลงจากใบหน้าแยกไม่ออกว่าเป็นน้ำตาหรือน้ำจากสระ