หลี่เช่อยังอยากถามต่ออีกสักสองสามคำ แต่คนอื่น ๆ ก้มหน้าก้มตาขุดดินกันอย่างขะมักเขม้น เขาจึงข่มความสงสัยในใจไว้ แล้วทำตามพวกเขา ใช้พลั่วแซะดินด้านล่างอย่างเก้ ๆ กัง ๆ
ที่จริงการพูดก็ใช้พลังงานไม่น้อยเหมือนกัน ในสภาพแวดล้อมที่กดดันแบบนี้ การพูดให้น้อยจึงเป็นวิธีสำคัญในการประหยัดแรง
พูดได้แค่ว่าพรสวรรค์ของเขายังคงทำงานอยู่
ตอนแรกพลั่วเหล็กยังดูไม่คุ้นมือเท่าไร แต่พอใช้ไปเรื่อย ๆ เขาก็เริ่มหาวิธีที่ประหยัดแรงและสะดวกกว่าเดิมได้เองโดยไม่รู้ตัว
ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง เขาก็ใช้พลั่วได้คล่องแคล่ว ดูไม่ต่างจากช่างเก่าหลายคนที่ทำงานในไซต์ก่อสร้างมานานเลย
แม้จะยังไม่เป็นธรรมชาติและไม่ประหยัดแรงเท่าพวกเขา แต่อย่างน้อยก็ดีกว่ามือใหม่หัดขุดอยู่มาก
โจวเจ๋อกับลุงอีกหลายคนแทบไม่พูดกัน แต่พอพูดทีไรก็เป็นเรื่องสำคัญทั้งนั้น พวกเขาสอนหลี่เช่อว่าควรขุดอย่างไร
อย่างเช่นดินร่วน ดินดำ และดินแดงพวกนั้นใช้ไม่ได้ ให้โกยทิ้งไปด้านข้าง ส่วนทรายเหลืองร่วน ๆ หรือดินที่ปนทรายก็ใช้ไม่ได้เหมือนกัน ต้องโยนทิ้งให้หมด มีแต่ดินที่ปนก้อนกรวด กรวดหิน ทรายหยาบ และดินเหนียวจับตัวเป็นก้อนเท่านั้นที่พวกเขาต้องการ
โจวเจ๋อยังบอกจุดสำคัญกับเขาอีกอย่างว่า เวลาปักพลั่วลงไป ถ้ารู้สึกว่าขุดไม่เข้า หรือออกแรงมากเป็นพิเศษ แสดงว่าขุดถึงชั้นดินแข็งแล้ว ดินทรายที่อยู่ข้างบนนั่นแหละคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ