หลี่เช่อพยักหน้าเงียบ ๆ
ดูเหมือนว่าความอดทนไม่ยอมแพ้ของคนจีนจะเผยออกมาให้เห็นก็ในสถานการณ์สิ้นหวังแบบนี้เอง
พวกเขาเหมือนวัชพืช ต่อให้มีอุปสรรคขวางกั้นนับชั้น ก็ยังคว้าทุกโอกาสไว้แล้วพยายามเติบโตขึ้นไปอย่างสุดกำลัง อยากชูใบและกิ่งก้านของตัวเองออกมาจากความมืด มุ่งไปหาดวงอาทิตย์
“น่าจะได้แล้ว ถึงที่นี่จะร้อนเหมือนกัน แต่อย่างน้อยก็ยังดีกว่าอยู่ในหลุม
มา เดี๋ยวฉันสอนวิธีทำ”
โจวเจ๋อเทดินที่ร่อนมาได้ตั้งแต่ช่วงเช้าลงบนตะแกรง
ตะแกรงนี้มีช่องไม่ใหญ่มาก พอเทดินหนึ่งกะละมังลงไป ก้อนหินกับเศษสิ่งแปลกปลอมขนาดใหญ่ก็ถูกกรองออก ส่วนทรายละเอียดกับดินจะร่วงลงไปในรางด้านล่าง
รางข้างใต้ดูคล้ายสไลเดอร์ที่เชื่อมขึ้นจากแผ่นเหล็ก สูงราวสองถึงสามเมตร วางเอียงอยู่บนโครงรองรับ ด้านบนยังปูด้วยแผ่นสักหลาดที่เห็นชัดว่าใช้มาแล้วหลายครั้ง
ที่เหลือเชื่อที่สุดคือ บนนั้นยังมีอักษรจีนตัวย่อเขียนไว้ด้วยว่า: พรมล้างทอง XX กู้คืนได้อย่างมีประสิทธิภาพ ใช้ซ้ำได้ เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมระดับนาโน
หลี่เช่อ: ...............
พวกผู้ใหญ่หลายคนเริ่มแบ่งงานกันทำ ใช้ถังพลาสติกตักน้ำจากถังน้ำมันข้าง ๆ แล้วเทลงรางทีละถัง
สายน้ำพัดพาทรายกับดินที่ร่อนแล้วไหลลงไป ไม่นานแผ่นสักหลาดก็ถูกโคลนขุ่น ๆ ปกคลุมจนมองอะไรไม่เห็นเลย
“นี่เรียกว่าการล้างแร่ด้วยราง”
โจวเจ๋อพูดเสียงเบาไปพลางช่วยตักน้ำไปพลาง