ท่ามกลางฝูงชน เปาเหวินต๋าลุกขึ้นยืน พูดด้วยสีหน้าเจ็บปวดสุดขีดว่า:
“คุณหลี่ ตอนนี้บริษัทเราเพิ่งเริ่มต้นเอง ตึกแบบนี้...เกรงว่าจะต้องใช้เงินมหาศาล!
ถึงฐานะของเราจะมั่นคงแค่ไหน ก็เกรงว่าจะรับภาระไม่ไหวอยู่ดี!
คุณหลี่ สิ่งมหัศจรรย์ทำชาติพัง...ไม่สิ สิ่งมหัศจรรย์ทำบริษัทพังชัด ๆ!”
ถ้าถามว่าใครในบริษัทเป็นห่วงบริษัทที่สุด และอยากให้บริษัทอยู่ไปนาน ๆ มากที่สุด
คำตอบจริง ๆ ไม่ใช่หลี่เช่อ เพราะสำหรับเขา ต่อให้บริษัทนี้ล้มละลายก็ไม่ส่งผลอะไรเลย รัฐบาลสามารถตั้งบริษัทแบบนี้ให้เขาได้ 10 แห่งหรือ 100 แห่งในพริบตา
ทรัพย์สินที่สำคัญที่สุดของบริษัทนี้คือตัวเขาเอง ไม่ใช่เงินทุนจดทะเบียนหรือผลกำไรที่ดูเหมือนมีมูลค่ามหาศาลและมีจำนวนมาก สิ่งที่เขาห่วงที่สุดคือหร่วนหนัว หลิวเหล่ย เปาเหวินต๋า จ้าวรุ่ยอวิ๋น และทุกคนที่ทำงานอยู่ในบริษัทแห่งนี้
สำหรับพวกเขา ช่วงเวลาที่อยู่ในบริษัทเสวียนเช่อพลังงานช่างเหมือนความฝัน เป็นความรู้สึกที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต
ถึงขั้นที่หลายคนตกหลุมรักการทำงานเข้าให้แล้ว เวลาทำงาน พวกเขารู้สึกได้จริง ๆ ว่าตัวเองกำลังสร้างคุณค่าจากแรงงาน ไม่ใช่แค่ขายแรงงาน พวกเขากำลังสร้างสรรค์บางสิ่ง ทำสิ่งที่ตัวเองอยากทำ และทุ่มเทลงไปจากใจจริง
สภาพแวดล้อม สวัสดิการ และบรรยากาศที่นี่ดีเกินไป ดีจนพวกเขาเริ่มรู้สึกหวาดหวั่นและเป็นกังวลลึก ๆ กลัวว่าบริษัทแบบนี้จะล้มละลาย
กลัวว่าพอบริษัทล้มแล้ว พวกเขาจะต้องใส่บังเหียนครอบปากตัวเองอีกครั้ง เอาเชือกผูกลากโม่มาคล้องตัว กลายเป็นวัวควายหรือลาที่กินหญ้าแล้วลากโม่
ไม่ได้เด็ดขาด!!!
บริษัทจะล้มไม่ได้!!!
ต่อให้ต้องเอาตัวเองเป็นฟืนเผาให้บริษัท ก็ห้ามล้มเด็ดขาด!!!