หลี่เช่อนึกขึ้นมาได้อีกครั้ง “เดี๋ยวก่อนนะ ฉันถามหว่านหว่านก่อน ถ้าว่างก็ให้เธอมาดูด้วยกัน”
เสียงโทรศัพท์ดังเพียงสองครั้ง ปลายสายก็มีเสียงเผยซูหว่านที่เจือรอยยิ้มดังขึ้น
“เช่อเช่อ! ฉันอยู่บ้านคุณอากับคุณอาอยู่พอดี กำลังจะโทรหานายเลย”
เอ๊ะ ไปบ้านฉันแล้วเหรอ?
หลี่เช่อส่งข้อความหาเผยซูหว่านหลังเครื่องบินขนส่งลงจอด ตอนนั้นเธอกำลังกินเลี้ยงอยู่ที่เมืองซู
ไม่นึกเลยว่าแค่ไม่กี่ชั่วโมง เธอก็กลับถึงบ้านแล้ว
“ฉันอยู่ที่บริษัท กำลังจะดูแบบอาคารสำนักงานของบริษัท มาดูด้วยกันไหม?”
“อาคารสำนักงานใหญ่แห่งใหม่เหรอ? ได้สิ ๆ!”
หญิงสาววางสายอย่างร่าเริง หลี่เช่อถึงกับไม่รู้ว่าอยู่ ๆ แฟนสาวดีใจอะไรขึ้นมา
เขาทำได้เพียงเกาศีรษะ แล้วเก็บโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า
หร่วนหนัวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ได้ยินทุกอย่าง จึงอดยิ้มอย่างพอใจไม่ได้ ก่อนจะพยักหน้ากับตัวเองเงียบ ๆ
ดูท่าคุณหลี่จะค่อย ๆ เข้าใจความคิดของผู้หญิงแล้ว ไม่เสียแรงที่ซูฉิงเพื่อนซี้ของเธอคอยสอนอย่างตั้งใจ
วิธีนี้ของคุณหลี่แยบยลจริง ๆ การคุยกับผู้หญิงเรื่องอนาคตให้มาก โดยเฉพาะการวาดฝันถึงสิ่งที่จะทำในอนาคตด้วยกัน อย่างเช่นจะตกแต่งบ้านอย่างไร
เป็นวิธีที่ช่วยกระชับความสัมพันธ์ได้ดีที่สุด
ขณะกำลังคิด พนักงานที่ทำงานกันอย่างคึกคักอยู่ด้านนอกก็เดินเข้าแถวเข้ามาในห้องประชุมด้วยสีหน้างุนงง
หลี่เช่อหันกลับไปมอง แล้วพบว่าพนักงานบริษัทของตัวเองมีมากกว่าสามสิบคนโดยไม่รู้ตัวแล้ว
นอกจากฝ่ายเกมที่มีคนมากกว่ายี่สิบคน ฝ่ายบุคคลของจ้าวรุ่ยหมิงก็รับคนเข้ามาอีกสองคน
เขาชมพนักงานทั้งสองไม่ขาดปาก โดยเฉพาะงานตรวจสอบประวัติที่ทำได้ดีมาก ครั้งหนึ่งแม้แต่จ้าวรุ่ยหมิงยังถูกประวัติย่อที่ปลอมแปลงมาอย่างแนบเนียนหลอกเอาได้