พนักงานตัวเล็กตัวน้อยในโรงพยาบาลไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าโรงพยาบาลหอระฆังจะมีบรรยากาศแปลกประหลาดได้เท่าวันนี้
ชั้นที่ทำเลดีที่สุดของอาคารผู้ป่วยพิเศษชั้นหนึ่งถูกเคลียร์ออกจนหมด แถมยังมีคนเฝ้าอยู่โดยเฉพาะ
แม้แต่คนวัย 50-60 ปีที่สุขภาพแข็งแรง ไม่มีโรคอะไร แค่จงใจนอนแช่อยู่ข้างใน ก็ยังถูกเชิญออกมาอย่างสุภาพแต่เด็ดขาด
ตอนแรกพวกเขายังทำท่าจะโวยวาย แต่พอเห็นคนที่มาถึงหยิบบัตรประจำตัวใบนั้นออกมา พวกเขากลับเชื่องเหมือนนกกระทา รีบเดินออกไปแต่โดยดี ถึงขั้นไม่ยอมพักรักษาตัวต่อแล้วด้วยซ้ำ
ราวกับกำลังหนีอะไรบางอย่าง รีบเผ่นกันสุดชีวิต
ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง ทั้งชั้นก็ถูกเคลียร์จนหมด แม้แต่ของใช้พื้นฐานข้างในอย่างผ้าปูที่นอนกับปลอกผ้านวมก็ถูกเปลี่ยนใหม่ทั้งหมด เป็นของที่เพิ่งผ่านการฆ่าเชื้อมา
เจ้าหน้าที่ควบคุมการติดเชื้อแทบอยากจะเอากล้องจุลทรรศน์มาส่องดูว่าชั้นนี้มีตรงไหนตกหล่นหรือเปล่า อยากฆ่าเชื้อโรคทุกตัวในอากาศให้เกลี้ยง
น่ากลัวเกินไปแล้ว!!!
ไม่ใช่ว่าพวกเขาไม่มีความกล้าประเภท “แม้ภูเขาไท่ซานถล่มตรงหน้า สีหน้าก็ไม่เปลี่ยน” แต่ใครก็ตามที่เห็นทหารในชุดพรางถือปืนยืนอยู่ตรงหน้าลิฟต์ บันได และทางหนีไฟ ก็ต้องขาสั่นกันทั้งนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น ทหารพวกนั้นมองใครก็เหมือนกำลังมองคนที่สมควรได้รับเหรียญกล้าหาญชั้นสอง แถมเข้าออกแต่ละครั้งยังต้องตรวจสอบถึง 3 รอบ!
กำลังพลระดับนี้ไม่จำเป็นต้องพูดอะไร ไม่ต้องให้ใครมาสั่ง แค่ยืนอยู่ตรงนั้น โรงพยาบาลทั้งแห่งก็เหมือนถูกฟาดด้วยแส้ แล้วเริ่มเดินเครื่องกันเองโดยอัตโนมัติ