เพราะเรียกรถยากในวันที่มีคอนเสิร์ต วันนี้เผยซูหว่านจึงไม่ได้ขับเบนซ์คันเล็กของตัวเองมา แต่ให้คนขับรถที่บ้านมารับส่งแทน
หลี่เช่อฝืนแรงส่งเผยซูหว่านขึ้นรถได้แล้ว ก็หันไปโบกมือให้ซูฉิงกับหวังหงฉีที่อยู่ด้านหลัง
เขาอ้าปากเหมือนจะพูดอะไรสักอย่าง แต่จู่ ๆ ก็รู้สึกโลกหมุนคว้าง ร่างกายหมดแรงจะพยุงตัว ดวงตามืดวูบแล้วล้มโถมไปข้างหน้า
ซูฉิงไหวตัวทัน รีบคว้าตัวเขาไว้ แล้วพาดแขนเขาไว้บนไหล่ อาศัยแสงไฟด้านนอกสนามกีฬา
เมื่อเห็นสีหน้าของหลี่เช่อซีดลงอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยระดับสูงทั้งสองคนกลับรู้สึกหวั่นใจขึ้นมาอย่างประหลาด
พวกเขาข่มความตกใจและกังวลในใจไว้ ก่อนจะหยิบเครื่องเรียกพิเศษออกมาแล้วกดปุ่มโดยไม่ลังเล:
เครื่องเรียกนี้มีไว้ทำสิ่งเดียว นั่นคือใช้ในสถานการณ์ฉุกเฉินสูงสุด!
ทันทีที่กดปุ่ม สัญญาณที่ส่งออกไปก็ราวกับก่อแผ่นดินไหวที่มองไม่เห็น
ทุกหน่วยงานที่สัมผัสแรงกระเพื่อมนี้ได้ ต่างก็สั่นสะเทือนไปตาม ๆ กัน
.................
ภายในห้องทำงาน เฉินจั๋วกางเตียงพับที่พิงอยู่ตรงมุมห้องออก
แม้ห้องทำงานจะกว้างขึ้นและสภาพแวดล้อมดีขึ้น แต่เตียงพับที่เขานอนมาหลายปีก็เป็นของที่ตัดใจทิ้งไม่ลงจริง ๆ
พอนอนลงไปก็รู้สึกสบายเป็นพิเศษ โดยเฉพาะรอยบุ๋มที่เกิดจากการนอนทับ พอดีตัวอย่างเหมาะเจาะ
เฉินจั๋วจึงขนมันมาด้วย วางไว้ข้าง ๆ เวลารู้สึกเหนื่อยล้าก็ขึ้นไปนอนพักสักหน่อย