ในประเทศ เมืองหลวง กลุ่มรับมือ
“โครม”
ขวดแก้วเปล่าถูกโยนลงถังขยะ ส่งเสียงดังใสกังวาน
นักวิจัยชายเปิดลิ้นชัก หยิบน้ำมันหอมระเหยขวดใหม่ออกมาอีกขวด
พอเปิดฝา เขาก็ทาลงบนขมับและร่องเหนือริมฝีปากอย่างบ้าคลั่ง กลิ่นหอมฉุนที่กระตุ้นประสาทอย่างรุนแรงทำให้รู้สึกตื่นตัวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
มือข้างหนึ่งยื่นมาจากด้านข้าง แย่งน้ำมันหอมระเหยไป นักวิจัยหญิงก็ทามันบนใบหน้าอย่างไม่เกรงใจ
ใครจะรู้ว่าช่วงนี้กลุ่มรับมือผ่านพ้นมาได้อย่างไร
ตลอดหลายวันที่หลี่เช่อหายตัวไป พวกเขาแทบไม่ได้นอน ไม่ได้พัก คอยรวบรวมและวิเคราะห์ข้อมูลกับข้อสันนิษฐานสารพัดว่าเขาอาจอยู่ที่ไหน
กว่าจะตามหาหลี่เช่อพบในตอนนี้ได้ ก็มีปัญหาใหม่ตามมาอีก
นักวิจัยชายหยิบรายงานขึ้นมาในมือ แค่อ่านไปสองบรรทัดก็ขมวดคิ้ว
“เรื่องรหัส รหัส 001 ต้องการกวาดล้างเหมืองเถื่อนในแอฟริกา ช่วยเพื่อนร่วมชาติที่ติดอยู่...”
เขาอ่านต่อไม่จบ กวาดตาอ่านอย่างรวดเร็วแล้วเงยหน้าขึ้นอย่างไม่เข้าใจ
เมื่อเห็นหัวหน้ากลุ่มกำลังซดชาขมอึกใหญ่ ก็ถามด้วยความสงสัยว่า
“หัวหน้า เรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่ของพวกเราไม่ใช่เหรอ?
จะปล่อยให้รหัส รหัส 001 พาหน่วยเจียวหลงไปจริง ๆ เหรอ? เรื่องนี้ควรให้แผนก JW กับ WJ ประเมินไม่ใช่เหรอ?
หน้าที่หลักของพวกเราก็ยังเป็นเรื่องรหัส รหัส 001 กับระบบของเขาไม่ใช่เหรอ?”
หัวหน้ากลุ่มเอียงหน้าแล้วถุยกากชาออกมาสองที
“แต่แผนก JW กับ WJ ก็ต้องการความเห็นจากทางเราด้วย อย่างเช่นอารมณ์และสภาพจิตใจของรหัส รหัส 001 เรื่องนี้จะส่งผลกระทบอะไรกับเขาบ้าง...