ระบบคิดจะเล่นงานผม ผมเลยยกให้รัฐ

ตอนที่ 359 ระบบคิดจะเล่นงานฉัน แต่ฉันเลือกส่งเรื่องให้รัฐ

6 นาที· 1.4K คำ

รถหงฉีแอลห้าที่หนักอึ้งดูราวกับปลาตัวใหญ่ซึ่งไม่ควรมาอยู่ในบ่อน้ำ

ฝูงปลาที่เดิมว่ายกันอยู่แน่นขนัดแตกฮือราวกับตกใจ กลางบ่อน้ำที่คับแคบจึงเกิดพื้นที่ว่างสงบขึ้นมาหย่อมหนึ่ง

หลี่เช่อมองออกไปนอกหน้าต่างรถ จุ๊ปากเบา ๆ ดูท่ารถหงฉีคันนี้จะทรงอิทธิพลเกินไปหน่อย

รถที่อยู่ข้าง ๆ แทบอยากถอยห่างจากเขาไปสิบเมตร ถ้าไม่จำเป็นก็พยายามอย่าขยับจะดีกว่า

แต่รถมายบัคคันนั้นถูกส่งไปบำรุงรักษาแล้ว เพื่อความปลอดภัยจึงทำได้แค่ขับรถหงฉีมาแทน

ไม่รู้ว่าร้านเบนซ์เป็นยังไงบ้าง คนที่ขับรถไปส่งคือทหารหน่วยรักษาความปลอดภัยซึ่งแฝงตัวอยู่ข้างกายเขา

ไม่แน่อาจพกปืนไปด้วยก็ได้...

คง...ไม่กล้าโกงเขาหรอกมั้ง?

จินหลิงในเดือนธันวาคมก้าวเข้าสู่ฤดูหนาวแล้ว เมื่อรถค่อย ๆ แล่นเข้าสู่เขตเมือง

ต้นไม้เขียวชอุ่มรุ่นใหม่ที่เรียงรายอยู่ริมถนนก็ถูกแทนที่ด้วยต้นอู๋ถงสูงตระหง่าน

ต้นอู๋ถงอายุหลายปีเหล่านี้ ใบไม้เริ่มเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอมเหลือง

พอลมหนาวพัดมา ใบไม้ก็ไหวเอนหลุดจากกิ่ง รับคำเชื้อเชิญจากสายลมแล้วมุ่งหน้าสู่แดนอิสระอันไกลโพ้น

น่าเสียดายที่สายลมซึ่งพัดไปมาไม่แน่นอนย่อมต้องจากไปในที่สุด ใบอู๋ถงที่หลุดจากกิ่งจึงทำได้เพียงพยายามคว้าปลายหางของสายลมเอาไว้

ก่อนจะล่องลอยลงมาอย่างเชื่องช้า ปูพื้นจนเหลืองอร่ามไปทั่ว

ต้นอู๋ถงค่อย ๆ เหลือแต่กิ่งก้านเปลือยเปล่าท่ามกลางสายลมเช่นนี้ รอคอยฤดูใบไม้ผลิของปีหน้าอย่างอดทน

หลี่เช่อมองภาพตรงหน้าแล้วเอ่ยขึ้นอย่างอดไม่ได้ว่า

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป