หลี่เช่อไม่มีเวลาสนใจหลิวเสี่ยวหม่านที่อยู่ข้างกายแล้ว
โลกโดยรอบเงียบสงัดลงในพริบตา หรือจะพูดให้ถูกก็คือ เดิมทีมันก็เงียบอยู่แล้ว
ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังถูกแยกออกจากกัน ราวกับเขาได้เข้าสู่มุมมองที่สูงขึ้นไปอีกระดับ
ก้นทะเลลึกหมื่นจั้งที่ควรจะมืดสนิท กลับดูสว่างขึ้นในสายตาของเขา
สิ่งของสารพัดที่กระจัดกระจายปรากฏเป็นสีขาวดำ ทว่าต่อมา สีสันสว่างสดใสก็ผุดขึ้นทีละริ้วในโลกขาวดำแห่งนี้ กลายเป็นเส้นสายซับซ้อน ราวกับโลกในภาพวาดของฟัน โก๊ะ กำลังเคลื่อนไหวและเต้นระริก
ใต้ห้วงลึกมืดมิดแห่งนี้ ทักษะสดับฟังดูเหมือนจะทำงานได้ราบรื่นเป็นพิเศษ ขยายประสาทสัมผัสของเขาออกไปหลายร้อยหลายพันเท่า
เขาถึงกับ ‘มองเห็น’ พื้นดินเบื้องล่างยังคงสั่นสะเทือน ส่งระลอกคลื่นแล้วระลอกคลื่นเล่าขึ้นมาด้านบน
ระลอกคลื่นที่เดิมก็สับสนวุ่นวายอยู่แล้ว ยิ่งปั่นป่วนหนักขึ้นไปอีก
หลี่เช่อสูดหายใจเข้าลึก ๆ อ้าปาก สูดอากาศอับชื้นภายในห้องโดยสารยานดำน้ำลึกเข้าปอดทีละน้อย มือทั้งสองข้างวางลงบนคันบังคับทั้งสองโดยอัตโนมัติ
เหนือศีรษะของเขา มีบางสิ่งที่อัดแน่นด้วยสีสันกำลังเคลื่อนเข้ามาตามกระแสน้ำ
ส่วนกระแสน้ำทะเลรอบด้านกลับแปรเป็นเส้นโค้งสีน้ำเงินเข้มที่เคลื่อนไหวไปมา
หลอมรวมตัวเองเข้ากับยานดำน้ำลึก แล้วหลอมรวมยานดำน้ำลึกเข้ากับกระแสน้ำทะเล........
มือขวาขยับคันบังคับเบา ๆ ก่อนกดลงอย่างฉับพลัน ขณะเดียวกันก็เร่งแรงขับของเครื่องผลักดันด้านซ้ายจนถึงขีดสุด
เรือดำน้ำเฟิ่นโต้วเจ่อขยับหลบไปทางขวาเกือบหนึ่งเมตรอย่างเชื่องช้าในกระแสน้ำทะเล ราวกับคุณตาวัยเจ็ดสิบแปดสิบปี
ก้อนหินขนาดเท่าหินโม่กลิ้งผ่านข้างยานดำน้ำลึก กระแสน้ำที่ไหลตามลงมายังทำให้เรือดำน้ำเฟิ่นโต้วเจ่อสั่นไหวเบา ๆ