หลิวเสี่ยวหม่านตื่นเต้นจนหัวใจเต้นแรง เครื่องบินเจ-20!
นี่คือนักบินกองทัพอากาศหรือ?
แถมยังเป็นนักบินฝีมือฉกาจเสียด้วย ถ้าไม่เก่งจริงจะขับเครื่องบินเจ-20 ได้ยังไง?
แต่นักบินคนหนึ่งมาร่วมทดสอบทางทะเลกับเขาทำไม หรือว่า...
จู่ ๆ ความคิดที่กล้าบ้าบิ่นอย่างยิ่งก็ผุดขึ้นในใจหลิวเสี่ยวหม่าน เขาเพิ่งเห็นแนวคิดนิยายวิทยาศาสตร์แบบนี้ตอนอ่านนิยายออนไลน์แก้เบื่อระหว่างทดสอบเรือดำน้ำใต้ทะเลเมื่อครู่
ในนิยาย หัวกั๋วได้รับเทคโนโลยีที่ตัวเอกมอบให้ แล้วสร้างเครื่องบินรบสามสภาพแวดล้อมที่ไม่เคยมีมาก่อนและจะไม่มีใครสร้างได้อีก
มันบินบนท้องฟ้าได้เหมือนเครื่องบินรบทั่วไป ทะลุชั้นบรรยากาศไปยังดวงจันทร์ได้เหมือนกระสวยอวกาศ แถมยังดำดิ่งลงไปในทะเลได้เหมือนเรือดำน้ำ จนถึงร่องลึกมาเรียนา
ตอนอ่านถึงช่วงนี้ เขายังคิดเลยว่าคนเขียนสติไม่ดีหรือเปล่า
บ้าบออะไรกับเครื่องบินรบสามสภาพแวดล้อม คนเขียนคิดถึงความเป็นจริงตอนเขียนบ้างไหม?
บินไปอวกาศได้ แถมยังดำลงไปในทะเลลึกหมื่นเมตรด้วยรูปร่างเหมือนเครื่องบินอีก ต้องแข็งแกร่งขนาดไหนกัน?
เอาไวเบรเนียมจากวากานดามาสร้างเครื่องบินสักลำยังจะพอว่า แล้วเพิ่มเตาปฏิกรณ์ของไอรอนแมนเข้าไปอีกสักเครื่อง รับรองว่าน่าจะพาเศษเหล็กกองนี้ทะลุชั้นบรรยากาศได้
หรือว่า... หรือว่าประเทศเราก็มีคนแบบนั้นจริง ๆ กำลังพัฒนาเครื่องบินรบสามสภาพแวดล้อมอะไรนี่อยู่?
ไม่อย่างนั้น... ก็ไม่มีทางอธิบายได้ว่านักบินชั้นยอดของกองทัพอากาศมาร่วมทดสอบทางทะเลกับเขาทำไม คงไม่ได้จะลงไปขับเครื่องบินใต้ทะเลหรอกมั้ง?
พอคิดถึงตรงนี้ หลิวเสี่ยวหม่านก็แอบเหลือบมองหลี่เช่อที่อยู่ข้างกายอีกครั้ง แต่กลับเห็นว่านักบินหนุ่มหลับตาเอนหัวพิงเก้าอี้ไปตั้งแต่เมื่อไรก็ไม่รู้