หลี่เช่อยกถ้วยขึ้นมาดมใกล้ ๆ จู่ ๆ กลิ่นชาหอมชื่นใจก็โชยเข้าจมูก ความรู้สึกนั้นยากจะบรรยาย รู้เพียงว่ากลิ่นชาหอมอบอวลตั้งแต่โพรงจมูกไปจนถึงปอด ราวกับร่างกายทั้งร่างผ่อนคลายลง
จากนั้นเขาจึงจิบเล็กน้อย รสชาติไม่ฝาดเลย กลับแผ่ซ่านบนลิ้น ราวกับหลอมรวมเข้ากับน้ำลายในปากทันที ทิ้งรสหวานจาง ๆ ไว้
หลิ่วหลิ่วเห็นคิ้วที่ขมวดแน่นของเขาค่อย ๆ คลายออก จึงเผยรอยยิ้มอ่อนโยนตาม
แต่ในใจยังคงครุ่นคิดและคาดเดาไม่หยุด
ไม่ว่าอย่างไร ชายหนุ่มตรงหน้าก็ต้องมีสถานะไม่ธรรมดา
หลิ่วหลิ่วรู้จักทั้งสองคนที่มาด้วย ซูฉิงกับหวังหงฉี เป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยชั้นยอดของสำนักตำรวจ
เจ้าของคลับเคยเล่าเรื่องนี้ให้เธอฟัง และกำชับให้เธอใส่ใจเป็นพิเศษ
คนที่ทำหน้าที่อย่างเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหรือตำแหน่งเลขานุการนั้นไม่ธรรมดาเลย
พวกเขาไม่มีอำนาจในตัวเอง แต่ในระดับหนึ่งก็เป็นตัวแทนของผู้มีอำนาจ
ความคิดเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวของหลิ่วหลิ่ว แต่ไม่ได้ทำให้รอยยิ้มสดใสบนใบหน้าของเธอเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
“ขอทราบชื่อคุณได้ไหมคะ?”
หลี่เช่อวางถ้วยชาลง เลิกครุ่นคิดเช่นกัน แล้วพยักหน้า “แซ่หลี่ เขียนด้วยอักษรไม้กับอักษรลูกชาย ชาดีมาก”
รอยยิ้มบนใบหน้าหลิ่วหลิ่วลึกซึ้งขึ้นอีกเล็กน้อย
“คุณหลี่ ฉันรู้ว่าคำขอของพวกเราอาจดูเสียมารยาท แต่ต้องขอโทษจริง ๆ กฎก็เป็นแบบนี้ เลยต้องขอให้คุณลบรูปถ่ายด้วยค่ะ
เพื่อชดเชย ทางเราจะเปิดสมาชิกกิตติมศักดิ์ให้คุณ และยกเว้นค่าธรรมเนียมรายปีปีแรก