จางเฉียงที่กำลังนับของที่ยึดมาได้ พอได้ยินก็ลุกพรวดขึ้นทันที «มีเรื่องให้สู้กันอีกแล้วเหรอ?»
«เปล่า»
สมาชิกที่มาแจ้งข่าวรีบส่ายหน้า «พวกเขาถือธงขาวมาด้วย บอกว่าเป็นคนจากตึก ตึก 190 ที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วก็...มาขอยอมแพ้»
ยอมแพ้?
……
ตอนนี้คนจากตึก ตึก 190 กำลังยืนอยู่ด้านนอกตึก 193 แต่ละคนสีหน้าตึงเครียดสุดขีด
«พวกเขา...จะไม่รับการยอมแพ้ของพวกเราหรือเปล่า?»
«ถ้าพวกเขายังจะฆ่าพวกเราล่ะ?»
«หรือว่า...พวกเรากลับไปก่อนดีกว่า...»
ในกลุ่มมีคนเริ่มลังเลไม่อยากไปต่ออยู่เรื่อย ๆ
«กลับไปเหรอ? ตอนนี้ยังมีทางอื่นอีกหรือไง?»
จ้าวกุ้ยอิงที่ยืนอยู่หน้าสุดขมวดคิ้ว ก่อนเอ่ยเสียงขรึม «พวกคุณอยากทำเหมือนหลิวคุน ไปปะทะกับตึก 188 ตรง ๆ หรือไง?»
หลิวคุนรวบรวมอพาร์ตเมนต์ใกล้เคียงมาหลายแห่ง ทั้งยังทุ่มเงินก้อนโตจ้างยอดฝีมือ แต่สุดท้ายก็ยังแพ้
ยอดฝีมือจากบัญชีร้อยอันดับที่ว่า ไม่ได้สร้างความปั่นป่วนอะไรเลยแม้แต่น้อย
ตึก 193 กับตึก ตึก 190 อยู่ห่างกันแค่กว่าหนึ่งลี้ เสียงระเบิดดังสนั่นต่อเนื่องเมื่อครู่ พวกเขาได้ยินชัดเจนจากในตึก
ถ้าตอนนี้ยังไม่ยอมก้มหัวก่อน
จะรอให้คนอื่นบุกมาถึงที่จริง ๆ หรือไง?
ระหว่างที่ทุกคนกำลังร้อนใจรอคอย
จู่ ๆ ก็มีเงาคนลับ ๆ ล่อ ๆ วิ่งออกมาจากตึก 193
«อวี่ฝาน!»
จ้าวกุ้ยอิงตาเป็นประกาย รีบกวักมือเรียก
อู๋อวี่ฝานวิ่งเหยาะ ๆ เข้ามา หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ
จ้าวกุ้ยอิงถาม «ข้างในเป็นยังไงบ้าง?»
«คนจากตึก 188 ทำอะไรกับตึก 193 ไปบ้าง?»
อู๋อวี่ฝานหอบหายใจสองครั้ง «หลิวคุนหนีไปแล้ว ส่วนพวกที่ภักดีกับเขาสุดหัวใจถูกจัดการหมดแล้ว»
พอได้ยินคำพูดนี้
ใจของคนจากตึก ตึก 190 ก็หล่นวูบไปครึ่งหนึ่ง
จบเห่แล้ว...
แต่อู๋อวี่ฝานรีบเสริมอีกประโยค «แต่พวกเขาไม่ได้ฆ่าคนมั่วซั่ว คนที่ไม่ได้เข้าร่วมล้อมโจมตีตึก 188 พวกเขาไม่ได้แตะต้องเลย