ขณะที่หลิวคุนกำลังสงสัย เขาก็เห็นชายวัยกลางคนหน้าตาธรรมดาคนหนึ่งเดินออกมาจากกลุ่มคนตึก 188 เป็นคนที่ถ้าปะปนอยู่ในฝูงชนก็แทบมองไม่เห็น
ชายคนนั้นนั่งยอง ๆ อยู่ข้างถังใบใหญ่
ผู้คนจากตึก 188 ที่กำลังกรูกันเข้ามาพร้อมใจกันถอยหลังไปหนึ่งก้าว
ท่าทางแบบนี้
ทำให้หลิวคุนสังหรณ์ใจไม่ดี
วินาทีต่อมา
ชายวัยกลางคนหน้าตาธรรมดาคนนั้นก็วิ่งกลับไปหากลุ่มคนจากตึก 188 อย่างรวดเร็ว ก่อนเสียงระเบิดสนั่นหูจะดังขึ้นกะทันหัน ทั้งตึก 193 สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
ประตูใหญ่หนาหนักถูกระเบิดกระเด็นไปพร้อมกับคนที่ขวางอยู่ด้านหลัง
ฝุ่นควันคลุ้งตลบ
เปลวไฟพุ่งสูงขึ้นฟ้า
จางเฉียงผู้เป็นหัวหน้าทีมชูกำปั้นขึ้นแล้วตะโกน “พี่น้อง ลุย!”
ผู้คนจากตึก 188 ทั้งหมดกรูกันตามจางเฉียงเข้าไปในอาคาร
“หยุดพวกมันไว้!”
ผู้รอดชีวิตในตึกรีบพุ่งเข้าขวาง พวกเขาเตรียมมีดพร้า ท่อเหล็ก หรือแม้แต่เลื่อยยนต์ไว้แล้ว พร้อมเข้าปะทะประชิดตัวกับคนจากตึก 188
พวกเขามีคนมากกว่า
ใช่ว่าจะเสียเปรียบเสียทีเดียว
แต่ในวินาทีต่อมา เสียงทึบดังขึ้นต่อเนื่องเป็นชุด ปัง ๆ ๆ
ปืนยิงลูกเหล็กหลายสิบกระบอกถูกยกขึ้นพร้อมกัน ลูกเหล็กพร่างพรูพุ่งหวีดออกไป
“อ๊าก—!”
ชายที่วิ่งนำหน้าสุดร้องโหยหวน น่องของเขาถูกยิงจนเป็นรูเลือด ก่อนจะทรุดลงคุกเข่าเสียงดังตุบ
อีกคนเพิ่งยกท่อเหล็กขึ้น ลูกเหล็กก็ยิงทะลุฝ่ามือ ท่อเหล็กร่วงลงพื้นดังเคร้ง
คนทั้งตึก 193 ตะลึงงันไปในชั่วพริบตา—