โจวรั่วหลานเอ่ยประโยคเดียว ปลุกคนที่กำลังหลงทางให้ตาสว่าง
"จริงด้วย! ถ้าฉันเป็นคนควักเงินคนเดียว ก็เท่ากับเป็นไอ้โง่โดนหลอกให้จ่ายน่ะสิ"
ยู่ยวนตบต้นขาตัวเองดังฉาด "ใช้เงินฉันไม่ได้ ใช้เงินพวกคุณก็ไม่ได้เหมือนกัน"
"ใช่แล้ว"
เดิมทีโจวรั่วหลานไม่อยากแย่งซีนจางเฉียง แต่ประเด็นที่พวกเขาคุยกันออกทะเลไปไกลเกินไปแล้ว
ดูจากแนวโน้มการเติบโตของยู่ยวน หากอนาคตได้ครอบครองอำนาจสักแห่ง ตั้งตัวเป็นใหญ่ในพื้นที่เล็ก ๆ ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้
ความใจดีมีเมตตาแบบอ่อนแอของจางเฉียง มีแต่จะสอนให้ยู่ยวนเสียคน
โจวรั่วหลานปรับสีหน้าให้จริงจัง ก่อนหยิบแผนงานของจางเฉียงมา ขีดฆ่าเนื้อหาส่วนใหญ่ที่คำนึงถึงเจ้าของห้องในตึกมากเกินไปและเต็มไปด้วยอุดมคติเกินจริงอย่างรวดเร็ว
"เป้าหมายแรกเริ่มของเราไม่ใช่เพื่อคนอื่น
ทุกการตัดสินใจ
ทุกการลงมือ
ต้องตั้งอยู่บนเงื่อนไขสำคัญข้อเดียว คือเป็นประโยชน์ต่อพวกเรา"
เธอพูดพลางวงชื่อหลายชื่อในเอกสาร "คนกลุ่มที่จางเฉียงบอกว่าสมัครใจเข้าร่วม เก็บไว้พิจารณาเป็นพิเศษได้ ถ้าผ่านทั้งเรื่องนิสัยและฝีมือ เราก็รับไว้ฝึกฝน ทำให้เป็นคนสนิทของเรา
การรักษาความสงบในตึกและป้องกันไม่ให้คนนอกเข้ามา เป็นแค่สิ่งที่ทำควบคู่ไปด้วยเท่านั้น
เป้าหมายของเราคือฉวยโอกาสก่อนที่กลุ่มอำนาจอื่นจะทันตั้งตัว เปลี่ยนตึก 188 ให้กลายเป็นเขตอิทธิพลของหยวนหยวน"
น้ำเสียงของโจวรั่วหลานไม่ดังนัก แต่กลับหนักแน่นจนคนฟังรู้สึกได้