“เพียะ—!!”
แส้ฟาดพาเอาหมอกดำมาด้วย กวาดหมอกดำที่กำลังจะกลืนกินคนหลายคนให้สลายไปในพริบตา
คนเหล่านั้นรอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ยังขวัญเสียไม่หาย
“หยวนหยวน มาแล้ว!”
เสียงดีใจของโจวรั่วหลานดังขึ้น ทำให้คนที่ได้รับการช่วยเหลือเข้าใจทันทีว่าผู้มาใหม่คือหัวหน้าที่จางเฉียงติดตามอยู่
พวกเขาหันไปมองปลายทางเดินโดยไม่รู้ตัว
เมื่อคนคนนั้นก้าวออกมาจากประตู ทุกคนก็เงียบกริบ
จะพูดยังไงดี รูปลักษณ์ของเธอแตกต่างจากที่พวกเขาจินตนาการไว้มาก
จะพูดยังไงดี เธอสวยจนกลบออร่ารอบตัวได้หมด ในชั่วขณะนั้น พวกเขารู้สึกว่าเธอกำลังเปล่งแสง!
ยู่ยวนไม่คิดเลยว่าพอปรากฏตัวก็จะเปิดฉากได้ยิ่งใหญ่ขนาดนี้
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
ผิวขาวผ่องระเรื่อเป็นสีแดงจาง ๆ ประกายในดวงตาพร่างพราว เมื่อเห็นโจวรั่วหลานมองมา เธอก็ยกมือขึ้นทำสัญลักษณ์วี
ที่จริงไม่ใช่แค่โจวรั่วหลาน
คนทั้งทางเดินต่างก็มองเธอ
จนกระทั่งเห็นไอสีดำพวยพุ่งออกมาจากห้อง 3104 อีกครั้ง สีหน้ายู่ยวนก็เคร่งขรึมลงทันที เธอถามโจวรั่วหลานว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
“มีเจ้าของห้องคนหนึ่งมีไอเทมกระจก เขาจงใจเลี้ยงวิปริตไว้ในไอเทม ตอนนี้มันหนีออกมาจากกระจกแล้ว”
โจวรั่วหลานพูดเร็วปรื๋อ สีหน้าร้อนใจ “พวกเราจัดการไม่ไหว!”
มีคนกล้าเลี้ยงวิปริตด้วยงั้นเหรอ?!
ยู่ยวนได้ฟังก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ “เจ้าของห้องอยู่ไหน?”
“คนนั้นไง!” โจวรั่วหลานยกมือชี้ไป
ชายที่เดิมนั่งยองอยู่หน้าห้อง 3104 เห็นดังนั้นก็พลันตื่นตระหนก เขากำลังจะหนี แต่หมอกดำตรงประตูกลับพุ่งลอดช่องประตูออกมา แล้วกระชากตัวเขาเข้าไปอย่างแรง