เมื่อใบหน้าที่แท้จริงในกระจกเผยออกมา แสงไฟในช่องบันไดที่เดิมยังสว่างพอควรก็พลันหม่นมืดลงในชั่วพริบตา ลมเย็นเยียบพัดวูบจากปลายเท้าพุ่งขึ้นด้านบน
วิปริตที่แปลงกายเป็นเจิ้งจุนสลัดคราบพรางตัวทิ้ง
มุมปากของมันฉีกกว้างไปจนถึงติ่งหู เผยให้เห็นฟันแหลมเล็กเรียงรายเต็มปาก น้ำเสียงเยือกเย็นน่าขนลุกแฝงกลิ่นอายแห่งความตาย "ถูกเธอจับได้แล้ว ยังมีของแบบนี้ด้วยนะ..."
ยู่ยวนตกใจจนสมองว่างเปล่าไปชั่วขณะ จากนั้นก็ส่งเสียงกรีดร้องแหลมดังสนั่น——
"อ๊าก——!!"
"เจิ้งจุนเป็นวิปริต! มันคือวิปริตนะ!!"
เธอตะโกนลั่นอย่างสิ้นหวังพลางใช้ทั้งมือทั้งเท้าหมุนตัวแล้วคลานขึ้นบันไดไปด้านบน
หลิวเผิงที่อยู่ด้วยกันได้ยินเสียงจึงหันกลับมามอง ตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ วิ่งเร็วกว่ายู่ยวนเสียอีก เพียงพริบตาเดียวก็ทิ้งเธอไว้ข้างหลัง
ทางเดินยิ่งถูกหมอกดำปกคลุมหนาแน่นขึ้น
เหนือศีรษะ หลอดไส้สีส้มแดงส่องแสงริบหรี่ราวกับจะดับลงทุกเมื่อ
สิ่งที่สิ้นหวังยิ่งกว่าคือบันไดราวกับไร้ที่สิ้นสุด ประตูกันไฟและทางเข้าสู่ระเบียงทางเดินที่ควรจะมีหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงขั้นบันไดที่ไม่มีวันปีนถึงยอด