เมื่อเห็นหลิวเผิงที่เหลือเพียงครึ่งร่าง เปื้อนเลือดคลานอยู่บนพื้นพลางกล่าวหา ยู่ยวนก็รู้สึกชาไปทั้งตัว
มีคำกล่าวหนึ่งว่าไว้อย่างไรนะ?
โคลนเหลืองแปะติดกางเกง ต่อให้ไม่ใช่ขี้ก็ต้องเป็นขี้
บรรดาเจ้าของห้องที่มุงดูเห็นภาพสุดสลดนี้ แววตาที่เคยระแวดระวังก็พลันเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัวและโกรธเคือง ในสายตาพวกเขา หลิวเผิงกำลังกล่าวหาว่ายู่ยวนคือคนร้าย ส่วนเจิ้งจุนคือคนดีที่ถูกใส่ร้าย
เจิ้งจุนเห็นดังนั้นมุมปากก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่แทบไม่มีใครสังเกตเห็น ก่อนจะจางหายไปในพริบตา แล้วเขาก็ตะโกนด้วยน้ำเสียงซื่อทึ่มว่า
"ทุกคนจับเธอเร็วเข้า! เธอถูกวิปริตสิงแล้ว อย่าปล่อยให้หนีไปเด็ดขาด!"
ผู้คนที่ไม่ตอบสนองต่อคำพูดของยู่ยวนเลยแม้แต่น้อย เมื่อได้ยินเจิ้งจุนยุยงเช่นนั้น กลับเบิกตาคลั่งและกรูกันเข้ามาล้อม
มือของยู่ยวนกำกระจกสะท้อนปิศาจไว้ในกระเป๋ากางเกงโคร่งหลวมแน่น
เธออยากหยิบไอเทมออกมาพิสูจน์ความบริสุทธิ์ แต่เหตุผลและสัญชาตญาณส่งเสียงเตือนอย่างบ้าคลั่ง—