นอกตึก 193
พี่คุนยืนอยู่ข้างหน้าต่าง เมื่อได้ยินสายรายงานว่าคนจากตึก 188 กำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ ก็เผยรอยยิ้มราวกับคาดการณ์ไว้แล้วและควบคุมทุกอย่างได้อยู่หมัด
คนพวกนั้นมาจริง ๆ ด้วย
เขาไม่ได้ตื่นตระหนกนัก
เพราะเชิญยอดฝีมือชั้นแนวหน้ามาไว้ก่อนแล้ว
คิดได้ดังนั้น เขาก็รีบหันไปประสานมือคำนับเงาร่างสีดำที่อยู่ด้านหลัง “คุณหว่าน เรื่องที่เหลือฝากคุณด้วย”
ชายที่ถูกเรียกว่าคุณหว่านยืนกอดอกอยู่ข้างหน้าต่าง สีหน้าเย็นชา
“ผมรับมือแค่ยอดฝีมือที่พวกคุณพูดถึง คนอื่นไม่เกี่ยวกับผม”
พี่คุนรีบพยักหน้า “แน่นอน แน่นอน!”
ในสายตาเขา คนจากตึก 188 ที่เป็นปัญหาจริง ๆ มีแค่ยู่ยวนคนเดียวมาตลอด
ขอแค่ยู่ยวนตาย
คนที่เหลือก็เป็นแค่พวกไร้ระเบียบ
ถึงตอนนั้นค่อยย้อนกลับไปฆ่าพวกมัน ก็ง่ายดายเสียยิ่งกว่าอะไร
……
ขณะนั้น คนจากตึก 188 อยู่ห่างจากตึก 193 น้อยลงเรื่อย ๆ ถึงขั้นมองเห็นเค้าโครงของอาคารได้แล้ว
ยู่ยวนเดินนำหน้าสุดของกลุ่ม
ด้านหลัง จางเฉียงถือเลื่อยไฟฟ้า กล้ามเนื้อเป็นมัด สายตาดุดัน
คนอื่น ๆ ต่างถือปืนลูกเหล็กคนละกระบอก ที่เอวห้อยระเบิดลูกเหล็กไว้เต็มไปด้วยไอสังหาร
ทันใดนั้น
เงาร่างสีดำก็ยืนอยู่บนยอดเสาไฟอย่างมั่นคง เสื้อโค้ตสีดำสะบัดพลิ้ว แผ่แรงกดดันจากเบื้องบน
“ใครคือยู่ยวน?”
เขาก้มมองทุกคนจากที่สูง น้ำเสียงเย็นชา “ให้ยู่ยวนอยู่ที่นี่ ส่วนคนอื่นไสหัวไปได้”
เสียงไม่ได้ดังมาก แต่ทุกคนได้ยินชัดเจน
ฝีเท้าของทุกคนชะงักลง
จางเฉียงเดือดดาลขึ้นมาทันที “แกเป็นใครวะ?”
