ยู่ยวนไม่เข้าใจว่าเหตุใด 'ไอ้หนุ่มเสแสร้ง' ถึงบังคับให้เธอตามเขาไปแบบไร้เหตุผล
แต่ด้วยที่อีกฝ่ายแข็งแกร่งแค่ไหนไม่มีใครรู้ เธอยึดหลัก 'หญิงฉลาดไม่สู้กับภัยที่อยู่ตรงหน้า' จึงไม่กล้าขัดคำสั่ง
ระหว่างทางเงียบสงบเกินไป
ยู่ยวนพยายามทำลายความอึดอัด และถือโอกาสสืบข้อมูลไปในตัว
เธอฉีกยิ้มใสซื่อ ก่อนแนะนำตัวว่า “สวัสดีนะ ฉันชื่อยู่ยวน ยู่ของความร่มรื่น ยวนของความพร้อมหน้า แล้วนายล่ะ เรียกให้รู้จักหน่อยสิ?”
ซ่งอวี้ไม่หันกลับมามอง เขาเพียงแค่เดินตามปกติ แต่ด้วยความที่ขายาวกว่า ทำให้ยู่ยวนต้องวิ่งเหยาะๆ ตาม
“ผมซ่งอวี้”
ซ่งอวี้?
พอได้ยินชื่อนี้ ยู่ยวนก็ยืนแข็งเป็นหิน
คนดีที่เธอรู้สึกขอบคุณ กับพวกสวรรค์เลือกที่เธอชิงชัง เป็นคนเดียวกันได้ยังไง?
ยู่ยวนสับสนไปหมด
ในหัวเธอเหมือนกำลังเปิดดีเบต ฝ่ายค้านกับฝ่ายเสนอเถียงกันไม่หยุด:
ฝ่ายค้าน: เขาเป็นคนมีบุญคุณต่อแกนะ เรื่องแค้นในชาติก่อน เอาเป็นว่าพับเก็บไปก่อนดีมั้ย?