ตำหนักหย่างซิน
หลี่เสวียนตู้นั่งอยู่หลังโต๊ะทรงอักษร ตรงหน้าวางรายงานลับฉบับหนึ่งที่องครักษ์ลับเพิ่งส่งมา
จ้าวเฉวียนอันคอยปรนนิบัติอยู่ข้าง ๆ แม้แต่ลมหายใจก็ไม่กล้าดัง
เขายืนอยู่ตรงนั้นเป็นเวลาหนึ่งชั่วยามแล้ว ขาทั้งสองข้างเมื่อยล้าจนแทบจะแข็งทื่อ แต่ฮ่องเต้มิได้มีทีท่าว่าจะทรงพัก เขาจึงไม่กล้าทูลเตือน
ในรายงานลับเขียนไว้สองสามบรรทัดว่า หลิวตาอิ้งตายเพราะถูกวางยาพิษ ยาพิษนั้นคือสารหนู หลังกุ้ยเหรินถางออกจากฉู่ซิวกง ยังมีผู้อื่นลอบเข้าไปในห้องบรรทมของหลิวตาอิ้งอีกคนหนึ่ง คนผู้นั้นเข้าออกทางหน้าต่างด้านหลัง มิได้ใช้ประตูใหญ่ ขันทีที่เฝ้ายามไม่ทันระวัง
หลี่เสวียนตู้พับรายงานลับใส่ในเชิงเทียน จุดไฟเผา
เปลวไฟเลียกระดาษ กลืนกินตัวอักษรทีละบรรทัด ในที่สุดก็กลายเป็นเถ้าถ่านกองหนึ่ง
"จ้าวเฉวียนอัน"
"ขอรับ กระหม่อมอยู่ขอรับ"
"ฝั่งตำหนักฉางชุน จัดการเรียบร้อยแล้วหรือ"
จ้าวเฉวียนอันลดเสียงลงต่ำ "ทูลฝ่าบาท จัดการเรียบร้อยหมดแล้วขอรับ องครักษ์ลับได้ปลอมตัวเข้าไปประจำอยู่ที่พระตำหนักฝั่งตะวันตกแล้ว ภายนอกดูเป็นแค่ขันทีชั้นผู้น้อย แต่แท้จริงแล้วติดตามเฝ้าระวังไม่ห่างแม้ก้าวเดียว ฝ่ายมารดาเอี๊ยบดวนก็ได้รับแจ้งแล้ว นางจะจับตาดูทุกสิ่งที่กุ้ยเหรินถางเสวยและใช้สอยอย่างใกล้ชิด"
หลี่เสวียนตู้ส่งเสียง "อืม" ในลำคอ สีพระพักตร์ไม่แปรเปลี่ยน
"ฝั่งฉู่ซิวกง ให้สืบต่อไป ข้าต้องการรู้ว่าคืนนั้น ใครกันแน่ที่ลอบเข้าไปในห้องของหลิวตาอิ้ง"