ครึ่งเดือน เวลาจะว่ายาวก็ไม่ยาว จะว่าสั้นก็ไม่สั้น
สตรีที่คัดเลือกแปดคนที่เพิ่งเข้าวังมาใหม่ ต่างก็เสร็จสิ้นการเข้าห้องบรรทมครั้งแรกครบทุกคนแล้ว
ฮ่องเต้หลี่เสวียนตู้มิได้ลำเอียงผู้ใดในเรื่องนี้ ค่อย ๆ หมุนเวียนไปจนครบทุกคน
เหล่าสตรีใหม่ที่ได้เฝ้าเป็นครั้งแรก บ้างตื่นเต้นจนพูดไม่คล่อง บ้างแสร้งทำเป็นสุขุมแต่ตัวสั่นจนชาถือไม่มั่นคง และบ้างก็สง่างามไม่ถ่อมตนและไม่เย่อหยิ่ง
การแสดงออกเหล่านี้ หูตาของแต่ละตำหนักล้วนจดจำไว้ เมื่อถึงเวลาคารวะในวันรุ่งขึ้น ก็กลายเป็นหัวข้อสนทนายอดนิยมในตำหนักคุนหนิง
ในครึ่งเดือนนี้ มีสองเรื่องที่สะดุดตาที่สุด
เรื่องแรกคือเสิ่นจืออี้ถูกเลื่อนเป็นฉางไจ้ในวันรุ่งขึ้นหลังจากเข้าห้องบรรทม เป็นคนแรกในกลุ่มคนใหม่ที่ได้เลื่อนตำแหน่ง
เรื่องนี้เป็นที่พูดถึงอยู่หลายวัน จนกระทั่งอีกเรื่องหนึ่งเกิดขึ้น จึงทำให้สายตาของผู้คนละจากนางไป
เรื่องที่สอง เกี่ยวข้องกับฉางไจ้เย่
ฉางไจ้เย่ถึงแม้จะมียศศักดิ์สูงในกลุ่มนางกำนัลใหม่ล็อตนี้ แต่กลับไม่ค่อยเป็นที่สังเกต
นางมีรูปโฉมงดงาม แต่นิสัยเรียบเฉย
ตอนคัดเลือกสตรีก็ไม่โดดเด่นไม่ทำอะไรผิด เหมือนแก้วน้ำอุ่น ๆ ที่ผู้คนหันหลังให้ก็ลืม
แต่นางเข้าห้องบรรทมแล้ว ฮ่องเต้กลับมีคำสั่งเรียกใช้นางสองวันติดต่อกัน
เรื่องนี้เกิดขึ้นกับหลี่เสวียนตู้นั้นหายากยิ่งนัก
ที่น่าประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือ วันที่สามหลังเข้าห้องบรรทม ฮ่องเต้มีพระราชโองการเลื่อนยศฉางไจ้เย่เป็นกุ้ยเหริน
ตำแหน่งกุ้ยเหรินนี้ในลำดับชั้นนางสนมไม่สูงนัก แต่ก็ไม่ต่ำ