กุ้ยเฟยนั่งอยู่หัวแถว เหลือบตามองเด็กในอ้อมแขนของเสิ่นจืออี้ แววตาหยุดชะงักเล็กน้อย
องค์หญิงเล็กถูกเลี้ยงจนขาวอวบอ้วน แต่งตัวสีแดงสด มองดูแล้วชื่นบานตาจริงๆ
นางไม่แสดงสีหน้า แต่ในใจกลับรู้สึกอึดอัดเล็กน้อย
ส่วนอานอ๋องนั่งอยู่ตำแหน่งหัวแถวของบรรดาญาติวงศ์ฝ่ายชายในงาน เขาเงยหน้าขึ้น มองข้ามฝูงชนไปหยุดที่หญิงสาวผู้อุ้มเด็กเดินเข้ามา
ผู้นี้คือถังหรงหัวที่ให้กำเนิดองค์หญิงเล็กหรือ?
งานฉลองครบเดือนครั้งก่อน เขามัวแต่สนใจองค์หญิงเล็ก ไม่ได้สังเกตถังหรงหัวผู้นี้เท่าไรนัก
อานอ๋องหรี่ตาลงเล็กน้อย
เสิ่นจืออี้สวมชุดสีแดงทับทิมอันเป็นมงคลวันนี้ ยิ่งขับผิวของนางให้ขาวผ่องดั่งหิมะ รูปร่างได้สัดส่วนงดงาม
แม้จะเพิ่งคลอดลูกได้ไม่นาน แต่เอวบางกลับฟื้นฟูได้ดีมาก ยามเดินชายกระโปรงพลิ้วไหว รูปทรงสวยงาม ต้องนับว่ามีรูปโฉมงดงามจริงๆ
สายตาของอานอ๋องหยุดอยู่บนใบหน้านางครู่หนึ่ง แล้วขยับไปที่ก้อนสีแดงเล็กๆ ในอ้อมแขนนาง
องค์หญิงเล็กถูกห่อหุ้มอย่างมิดชิด เผยให้เห็นเพียงใบหน้าเล็กๆ ขาวนุ่ม กำลังเบิกตากลมโตมองไปรอบๆ
อานอ๋องละสายตากลับมา ยกจอกเหล้าขึ้นจิบเล็กน้อย คิดในใจอย่างเงียบๆ
สตรีผู้นี้ เสิ่นจืออี้ ต้องมีโชคดีมากเป็นแน่
มิเช่นนั้นนางจะตั้งครรภ์ได้อย่างไร? ฮองเฮาและพระสนมไร้ทายาทมาสิบปี กลับมีเพียงนางที่ตั้งครรภ์ได้
คืนที่คลอดบุตรยังมีลางมงคลปรากฏ นกมงคลนับพันมาแสดงความยินดี เป็นสิ่งที่ไม่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่สถาปนาราชวงศ์นี้มา
ในงานฉลองครบเดือนมีแมวจรจัดบุกเข้ามา องค์หญิงเล็กไม่ร้องไห้กลับยิ้ม เปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นเรื่องเล่าขาน