ขณะกำลังจะเดินออกจากปากตรอก
หนิงซีคิดจะสะบัดมือใหญ่บนไหล่ให้หลุด แต่ยังไม่ทันขยับตัว เย่ฝานก็ชักมือกลับแล้ว ปล่อยแขนลงตามธรรมชาติ
เมื่อพบกับสายตาของหญิงสาว เขาก็ยิ้มพรายพลางกล่าวว่า "มองฉันทำไม? มองทางสิ เดี๋ยวมีใครเห็นเข้า จะเข้าใจผิดกัน ส่งผลเสียไม่ดีนะ"
"..."
หนิงซีกระทืบเท้าปุเลงๆ แล้วก้าวเท้าเดินนำหน้าไปด้วยความขุ่นเคือง
อะไรที่เรียกว่าคนทำผิดฟ้องก่อน?
นี่ไง!!!
เย่ฝานรีบเดินตามไปทันที บนใบหน้าแต้มด้วยรอยยิ้มบางๆ "เอาล่ะ ฉันล้อเล่นนะ โกรธแล้วเหรอ?"
"เปล่านี่"
หนิงซีเบะปากน้อยๆ
มุมปากอเย่ฝานยกขึ้น ไม่แกล้งหญิงสาวต่อ ก้าวตามหลังอยู่หนึ่งก้าว และกั้นเธอไว้ด้านใน
รถเก๋งสีน้ำเงินคันหนึ่งจอดอยู่ริมถนนหน้าประตูโรงเรียน
หยางถิงยืนพิงรถ มองซ้ายมองขวา พอเห็นทั้งคู่ก็รีบโบกมือทันที
"อาจารย์ สวัสดีค่ะ"
หนิงซีเดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยทัก
เย่ฝานเพียงผงกศีรษะเล็กน้อย
หยางถิงมองทั้งคู่ด้วยแววตาประหลาดใจ ใจคาดเดาไม่หยุด
สองคนนี้มาด้วยกัน?
คงไม่ใช่ว่า...
แต่พวกเขายังไม่บรรลุนิติภาวะนะ!!!
ครู่ต่อมา หยางถิงก็ส่งสายตาให้เย่ฝาน ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงปรกติ "หนิงซี เธอรออยู่ที่นี่ก่อนนะ เย่ฝาน ตามอาจารย์มาเดี๋ยวนี้ มีเรื่องจะถามหน่อย"
หนิงซีไม่ได้คิดอะไรมาก ยืนรออยู่ที่เดิมอย่างว่าง่าย
เย่ฝานตามหยางถิงเดินไปทางทิศใต้ประมาณยี่สิบสามสิบเมตร
หยางถิงหยุดกะทันหัน หันกลับมาจ้องอเย่ฝานด้วยความโกรธจัด พลางถามเสียงต่ำว่า "นายกับหนิงซีมันเรื่องอะไรกันแน่? ถึงได้มาโรงเรียนด้วยกัน?"
"มาโรงเรียนด้วยกันแปลกตรงไหนครับ?"
เย่ฝานมองหยางถิงด้วยแววตางุนงง กล่าวเรียบๆ "อาจารย์ครับ นักเรียนมาโรงเรียนด้วยกันมีตั้งเยอะแยะ ดูไม่มีอะไรผิดนี่ครับ?"
"แล้วโรงเรียนก็ไม่ได้กำหนดชัดเจนว่า ห้ามนักเรียนมาโรงเรียนด้วยกัน อีกทั้ง..."