นี่เขาจะ...ดังก์?
เมื่อเห็นการกระทำของจ้าวเหวินฮ่าว ทุกคนต่างตกใจ
"ฮึ่ม ให้แกดูซะว่าฝีมือที่แท้จริงเป็นยังไง!"
บนอากาศ จ้าว เหวินฮ่าวตะโกนก้อง พุ่งเข้าใส่ห่วงบาสที่อยู่ตรงหน้าอย่างแรง
เขาจินตนาการแล้วว่าตอนลูกนี้ลงห่วง สีหน้าของอเย่ฝานจะดูแย่แค่ไหน เมื่อคิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็ปรากฏรอยยิ้มแห่งความภาคภูมิใจ
ดังก์!
โดยเฉพาะในการเล่นหนึ่งต่อหนึ่ง มันจะบั่นทอนขวัญของอีกฝ่ายอย่างมาก!
ในจังหวะคับขันนั้น เงาของอเย่ฝานก็ปรากฏขึ้นด้านหลังจ้าวเหวินฮ่าวโดยไม่รู้ตัว เขาออกแรงขา กระโดดขึ้น
เร็วกว่า สูงกว่า!
ชุดการกระทำทั้งหมดนี้ เสร็จสิ้นในพริบตา ลื่นไหลต่อเนื่อง ไร้ที่ติ
"ฟุบ!"
ลูกบาสอยู่ห่างจากห่วงเพียงสิบกว่าซม. ทันใดนั้นก็เกิดแรงมหาศาลส่งมาจากลูกบาสในมือ ทำให้สีหน้าของจ้าวเหวินฮ่าวเปลี่ยนไปอย่างมาก
ลูกบาสหลุดมือ กระแทกเข้ากับแป้นโดยตรง เนื่องจากแรงที่มากเกินไป หลังจากเด้งกลับ ความเร็วของลูกก็ยังคงสูงมาก
บังเอิญเหลือเกิน ลูกบาสที่เด้งจากแป้นกระทบเข้ากับใบหน้าของจ้าวเหวินฮ่าว
"เพี๊ยะ!"
เสียงใสกังวานดังขึ้น คนที่ไม่รู้คงนึกว่าใครโดนตบหน้า
จ้าวเหวินฮ่าวที่กำลังร่วงลงมาโดนอัดจนมึนไปเลย เสียการทรงตัวล้มลงกับพื้น
นักเรียนห้องสองที่มุงดูอยู่รอบๆ ต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันนี้
"บล็อกแถมจูบปาก?!"
"ปลอมมั้ง?"
"ให้ตายสิ ไอ้เย่ฝานนี่...โหดเกินไปแล้ว!"
หลัวอวี่เมิ่งและซูเคอเอามือปิดปาก จ้องมองอเย่ฝานที่ยืนนิ่งสงบอยู่ที่ห่วงบาส สีหน้าเผยความไม่อยากจะเชื่อ
"สุดยอด ไม่! สุดยอดมาก!!"
"นี่ก็ได้ด้วย?"
ฟังเสียงอุทานของเพื่อนสาวสองคน หนิงซีมีสีหน้างุนงง พึมพำ "แบบนี้ไม่ผิดกติกาเหรอ?"
หลัวอวี่เมิ่ง: "..."
ซูเคอ: "..."
ผิดกติกา???
ความคิดนี่มัน...แหวกแนวจริงๆ!