“เอ๊ะ? วันนี้หนูอยากไปโรงเรียนเหรอ?” หม่าเวยตงยิ้มแล้วถามขึ้น
ต้วนเสี่ยวซีพยักหน้าแล้วพูดว่า “ใช่ค่ะ วันนี้หนูอยากไปโรงเรียน หนูจะไปบอกข่าวดีสุดยอดว่าหนูมีพ่อแล้วให้เพื่อนสนิทกับเพื่อนรักฟัง”
“ให้พวกเธออิจฉาหนูบ้าง”
ถึงตอนนี้เธอจะหัวล้านแล้ว แต่ก็ยังอยากไปโรงเรียน อยากแบ่งปันข่าวดีสุดยอดนี้กับเพื่อนสนิทและเพื่อนรัก
หลายปีมานี้ เธออิจฉาเพื่อนสนิทกับเพื่อนรักมาตลอด ที่พวกเธอมีพ่อคอยห่วงใยและรัก
แต่ตอนนี้เธอก็มีพ่อแล้ว เป็นธรรมดาที่อยากไปอวดสักหน่อย
หม่าเวยตงพยักหน้าแล้วพูดว่า “ซีซี ถ้าหนูอยากไปโรงเรียนจริง ๆ ก็ไม่มีปัญหา แค่ระวังอย่าเหนื่อยเกินไปก็พอ แล้วก็ไม่ต้องเรียนวิชาพละหรือออกกำลังกายหนัก ๆ นอกนั้นไม่มีปัญหาอะไร”
พอได้ยินหม่าเวยตงพูด ต้วนเสี่ยวซีก็ดีใจจนกระโจนเข้ากอดเขาทันที “ว้าว พ่อคะ จริงเหรอ? ดีจังเลย งั้นหนูไปเก็บกระเป๋าก่อนนะ...”
“เอ๊ะ ไม่ได้สิ เมื่อวานหนูไม่ได้เอากระเป๋ากลับมานี่นา...”
ตอนนั้นเอง เฉินอวิ้นก็ยกบะหมี่ใส่ไข่กับเนื้อหมูไม่ติดมันที่ต้มเสร็จแล้วเดินเข้ามา
“ซีซี หม่าเวยตง มากินมื้อเช้ากัน”
พอได้ยินเสียงเฉินอวิ้น ต้วนเสี่ยวซีก็วิ่งดุ๊กดิ๊กไปหาเธออย่างรวดเร็ว แล้วพูดอย่างดีใจว่า “แม่คะ เดี๋ยวหนูจะไปโรงเรียน แต่หนูไม่มีกระเป๋า ไม่มีหนังสือเรียนเลย ทำยังไงดีคะ?”