หม่าเวยตงสัมผัสได้ถึงแววตาไร้ที่พึ่งของเฉินอวิ้น ร่างกายพลันสั่นสะท้าน เคล็ดเทพหยินหยางโกลาหลภายในกายก็หมุนเวียนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
เขาปรารถนาหญิงสาวตรงหน้าอย่างยิ่ง
ชั่วขณะนั้น หม่าเวยตงอดทอดถอนใจไม่ได้ เฉินอวิ้นสมกับเป็นเจ้าของร่างเทพบริสุทธิ์หยินจริง ๆ ช่างเข้ากับเขาได้ดีเหลือเกิน
แต่เขารู้ว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลาคิดเรื่องนี้ จึงฝืนกดความคิดนั้นลง แล้วกล่าวกับเฉินอวิ้นว่า “คุณเฉิน ผมบอกแล้วว่าซีซีกับผมมีวาสนาต่อกัน ผมจะไม่ปล่อยให้เธอเป็นอะไรไปแน่นอน”
เฉินอวิ้นได้ยินคำตอบหนักแน่นของหม่าเวยตงก็สูดหายใจลึก จากนั้นหันไปมองเฉินเจี้ยนหัวแล้วกล่าวว่า “เราไม่ผ่าตัด”
“อะไรนะ ไม่ผ่าตัดหรือ ถ้าไม่ผ่าตัด เธออยู่ไม่พ้นคืนนี้หรอก” เฉินเจี้ยนหัวไม่คิดเลยว่าสาวงามสะคราญตรงหน้าจะพูดออกมาเช่นนี้
ยิ่งเมื่อนึกถึงบทสนทนาระหว่างทั้งสองเมื่อครู่ เขาก็อดหันไปถามเฉินอวิ้นไม่ได้ว่า “ญาติผู้ป่วยอย่างคุณคงไม่เชื่อคำพูดของชายหนุ่มคนนี้หรอกนะ คุณคิดจริง ๆ หรือว่าเขาจะช่วยผู้บาดเจ็บคนนี้ได้”
“วิชาแพทย์แผนจีนที่ว่า ก็เป็นแค่สิ่งไร้ค่าเท่านั้น”
“ถ้าคุณเชื่อชายหนุ่มคนนี้จริง ๆ คุณต้องเสียใจแน่”
“ขอแนะนำให้คุณคิดให้รอบคอบ!”
เฉินอวิ้นสูดหายใจลึก ก่อนกล่าวย้ำอีกครั้งว่า “ฉันตัดสินใจแน่นอนแล้วว่าจะไม่ผ่าตัด คุณกลับไปได้แล้ว”