“พูดบ้าอะไรของเธอ!” ซ่งเวินเจ๋อตวาดเสียงเข้ม “ฉันเป็นแฟนของพี่สาวเธอตั้งแต่แรก ตอนนี้ก็ใช่ ต่อไปก็ใช่ และจะเป็นแบบนี้ตลอดไป คนที่ฉันรักมีแค่ซูชิงเหยียน พี่สาวของเธอคนเดียว ต่อไปอย่าพูดจาเหลวไหลแบบนี้อีก แล้วก็เลิกฝันกลางวันซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันใจร้าย!”
พูดจบ เขาก็เดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งให้สวี่มู่เวยกรีดร้องอย่างควบคุมตัวเองไม่อยู่เพียงลำพังท่ามกลางสายลมหนาว “อ๊า——”
เธอคิดยังไงถึงฝากความหวังไว้กับผู้ชายที่เกาะผู้หญิงกินแบบนั้น น่าขำสิ้นดี! ตอนนี้เธอไม่เหลืออะไรแล้ว ทั้งแชมป์ ทั้งผู้ชาย ทุกอย่างถูกซูชิงเหยียนแย่งไปหมด!
หลังสลัดสวี่มู่เวยได้ ซ่งเวินเจ๋อก็กอดช่อดอกไม้วิ่งพรวดพราดเข้าไปในสถานที่จัดงาน แต่รายการเลิกแล้ว ผู้ชมทยอยกลับกันเกือบหมด เขาจึงไม่เห็นแม้แต่เงาของซูชิงเหยียน
โรงแรมรุ่ยไหล ซูชิงเหยียนถือกล้องวิดีโอยืนอยู่หน้าห้อง 1010 แล้วรูดคีย์การ์ดจนมีเสียงดังขึ้น
เธอติดสินบนผู้จัดการโรงแรมไว้ล่วงหน้า ก็เพื่อจับชู้คาหนังคาเขา อีกเดี๋ยวควรซ่อนตรงไหนดีนะ? เธอกวาดตามองรอบ ๆ มีเพียงตู้เสื้อผ้าบานใหญ่ข้างห้องนอนหลักเท่านั้นที่มีมุมมองดีที่สุด แถมยังซ่อนตัวได้มิดชิด