"เอิ๊บ~"
หานชุนหมิงกลืนซุปฟักเขียวคำสุดท้ายลงคอ แล้วอดเรอออกมาไม่ได้
เขาลูบท้องที่กลมป้อมของตัวเอง พลางยิ้มออกมาอย่างมีความสุข
หานชุนเยี่ยนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เห็นท่าทางไร้ซึ่งอนาคตของน้องชายตัวเอง ก็ทนไม่ไหว ตบเข้าที่ท้ายทอยเขาทีหนึ่ง
"ทำไมตีผมล่ะ?" หานชุนหมิงไม่พอใจ
"แก..." หานชุนเยี่ยนอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็อายจนพูดไม่ออก
"เอาน่า ๆ ชุนเยี่ยน ไม่เป็นไร!" ฉินเฟิงยิ้มพลางปลอบใจ แล้วหันไปมองฉินเย่ว์น้องสาวตัวเอง พูดขึ้นว่า "เย่ว์เย่ว์ อิ่มหรือยัง?"
"อิ่มแล้ว!" ฉินเย่ว์ตบท้องน้อย ๆ ของตัวเอง ท่าทางเหมือนจะบอกว่า ดูสิฉันเก่งแค่ไหน
ฉินเฟิงยิ้มพลางลูบหัวเล็ก ๆ ของเธอ แล้วเรียกทุกคนกลับบ้าน
กินอิ่มแล้วก็ง่วงนอน ต้องกลับไปพักผ่อนหน่อย ยังไงตอนบ่ายก็ไม่ต้องทำงาน
ออกจากห้องส่วนตัวมา หลิวไห่จงพูดกับฉินเฟิงขึ้นก่อนว่า
"ท่านอาเขย พวกเราไม่ไปด้วยกันแล้วนะ
ฉีฉีอยากไปซื้อจักรยานไว้แต่งงาน จะไปช่วยกันดูให้ เขาจะได้ไปเดินเล่นแถวหวางฝู่จิงด้วย"
"โอ้ ฉีฉีจะแต่งงานแล้วเหรอ?!" ฉินเฟิงหันไปมองหลิวฉี พลางยิ้มพูดขึ้นว่า
"ฮะฮะ ฉีฉี แต่งงานต้องเชิญปู่ใหญ่ไปกินน้ำชาหมั้นนะ ปู่ใหญ่จะให้ซองแดงก้อนโต!"
"ปู่ใหญ่ วางใจได้ครับ ต่อให้ผมไม่เชิญใคร ผมก็ต้องเชิญท่านแน่นอน!" หลิวฉีวางท่าทางต่ำต้อย ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคารพ
"อื้ม" ฉินเฟิงพยักหน้าอย่างพอใจ แล้วล้วงตั๋วสามใบออกมาจากกระเป๋า ยื่นให้ไป
"ในเมื่อจะแต่งงาน ก็อย่าให้ฝ่ายหญิงดูถูกเข้า เรามีตั๋วอีกสองสามใบ พอดีจะได้รวมกันเป็นชุดสามอย่างหมุนหนึ่งอย่างดัง"
อะไรนะ?
"นี่..." หลิวฉีถึงกับตกใจ
ให้ตายเถอะ ปู่ใหญ่ก็คือปู่ใหญ่ ควักทีเป็นชุดตั๋วสามอย่างหมุนหนึ่งอย่างดังเลย ใจป้ำขนาดนี้เลยเหรอ?
แถมก่อนหน้านี้ยังให้โควต้าสมัครงานที่โรงงานสองตำแหน่งกับครอบครัวเขาอีก แค่ค่าของพวกนี้รวมกัน ก็แพงกว่าของที่พ่อส่งให้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหลายเท่าตัว