"นายขี่จักรยานยังไงเนี่ย?"
เด็กหนุ่มอายุราวสิบขวบพุ่งเข้ามากระชากคอเสื้อฉินเฟิง ดวงตาแดงก่ำ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธ!
เมื่อมองเด็กหนุ่มที่ออกหน้าปกป้องพี่สาวตัวเอง ฉินเฟิงก็ยิ้มมุมปาก แต่แล้วก็รู้สึกว่าเด็กคนนี้หน้าคุ้นมาก เหมือนเคยเห็นที่ไหน!
"ชุนหมิง รีบปล่อยเขาเดี๋ยวนี้"
หานชุนเยี่ยนเห็นการกระทำของน้องชาย รีบดึงแขนเขาให้ออกห่าง
"พี่รอง ผมจะสั่งสอนเขาให้ดีเลย ผม..."
"พอเถอะ พี่ก็ผิดเหมือนกัน พี่ไม่ได้สังเกตว่ารถมา มันไม่เกี่ยวกับเขา!"
หลังจากดึงน้องชายออกมา หานชุนเยี่ยนก็แอบเงยหน้ามองฉินเฟิงอย่างระมัดระวัง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายไม่โกรธ เธอจึงค่อยโล่งอก
แต่สิ่งที่เธอไม่รู้ก็คือ ตอนนี้ฉินเฟิงที่ดูภายนอกใจเย็น ภายในใจกลับกำลังปั่นป่วนอย่างหนัก
ให้ตายสิ หานชุนหมิง!!!
นี่มันไม่ใช่ตัวเอกของเรื่องประตูเจิ้งหยางเหรอ?
แล้วผู้หญิงที่หน้าตาคล้ายหลัวเสี่ยวเอ๋อคนนี้ ก็คือหานชุนเยี่ยนพี่สาวรองของเขา?
นี่...โลกมันดูแปลกๆ ไปหน่อยนะ?!
ตอนแรกที่ฉินเฟิงเจอข่งเจี๋ย เขานึกว่าตัวเองทะลุมิติมาโลกสงครามปักธง
ต่อมาไปที่ซื่อเหอย่วน ถึงได้รู้ว่ายังมีพวกอสูรร้ายนานาที่ถนนหนานหลัวกู่เซี่ยง
ตอนนี้มาเจอหานชุนหมิงอีก นี่มันเรื่องประตูเจิ้งหยางชัดๆ!
ตามหลักนี้ ก็ต้องมีร้านเหล้าเล็กกับร้านผ้าสวีหรู่ด้วยใช่ไหม!
นึกถึงหน้าคุณครูเจี่ยงที่เห็นแล้วอยากตบสักที ฉินเฟิงก็คิดว่าวันหลังต้องหาเวลาไปดูตัวจริงให้ได้!
"เหอะๆๆ ตื่นได้แล้ว น้ำลายยืดแล้ว!"
หานชุนหมิงเห็นฉินเฟิงจ้องพี่สาวตัวเองไม่วางตา ก็อดไม่ได้ที่จะพูดขัดจังหวะ
"อ๋อ โอ้ ขอโทษด้วยนะ พอดีเหม่อไปหน่อย!"
ฉินเฟิงได้สติ รีบโค้งหัวขอโทษ
พอมองลงไปเห็นแผลที่ข้อเท้าอีกฝ่าย ฉินเฟิงก็พูดขึ้นว่า:
"เอ่อ คุณชุนเยี่ยน ดูสิเท้าเลือดออกแล้ว เดี๋ยวผมไปส่งที่ห้องพยาบาลทำแผลนะครับ!"
"ไม่...ไม่เป็นไร ฉันไม่เป็นไร เดี๋ยว...อ้า..."
หานชุนเยี่ยนพยายามลุกขึ้น แต่พอใช้แรง ความเจ็บที่ข้อเท้าก็ทำให้เธอสูดลมหายใจแรงด้วยความเจ็บปวดจนเกือบล้ม