"รองหัวหน้าฉิน ยินดีต้อนรับท่านมาแนะนำการทำงานที่โรงงานซ่อมเครื่องจักรของเรา"
ที่หน้าประตูใหญ่ของโรงงานซ่อมเครื่องจักร
ฉินเฟิงจัดการเรื่องของแผนกรักษาความปลอดภัยเสร็จพอดี หลิวเฟิงก็ยิ้มเข้ามาต้อนรับอย่างเหมาะเจาะพอดี
"ผู้อำนวยการหลิว สวัสดี" ฉินเฟิงไร้ความรู้สึกยื่นมือไปจับมืออีกฝ่าย แววตายังแฝงความรังเกียจอยู่เล็กน้อย
คนคนนี้เลือกจังหวะปรากฏตัวได้แม่นยำเกินไป แม่นยำถึงขั้นที่ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะกลอกตาในใจ
ถ้าเขาเดาไม่ผิด หลิวเฟิงที่เอาแต่ไม่ยอมมา คงคิดจะ"ใช้มีดของคนอื่นฆ่าคน"
ถึงแม้อีกฝ่ายจะจำใจก็เถอะ แต่ฉินเฟิงก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมากที่ตัวเองถูกเอามาใช้เป็นเครื่องมือ
หลิวเฟิงย่อมสัมผัสได้ถึงความไม่พอใจของฉินเฟิง จึงหัวเราะแห้งๆ พลางกล่าวว่า
"รองหัวหน้าฉินมาแต่ไกลคงเหน็ดเหนื่อย รบกวนไปดื่มชาที่ออฟฟิศกับผมก่อนเถอะ ให้ผมได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดีหน่อย"
"ไม่ต้องแล้ว ผู้อำนวยการหลิว ผมมาสืบเรื่องหางหมูที่ถูกตัด"
"ขอให้คุณเรียกคนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ทั้งหมดมาให้หมด ผมมีคำถามจะถามพวกเขา"
หลิวเฟิงได้ยินแล้วสีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย แต่ก็ยังยิ้มพลางพูดว่า "....ได้ ผมไปเรียกคนเดี๋ยวนี้"
รอจนหลิวเฟิงไปแล้ว ฉินเฟิงหันไปมองหลิวเอ้อซีและคนอื่นๆ แล้วเอ่ยขึ้นว่า
"นอกจากคนที่ต้องยืนเวรเฝ้ายาม ที่เหลือฉันให้เวลาสิบนาที จัดห้องเวรให้ฉันให้เรียบร้อย!"
"รับทราบ!"
ทุกคนรับคำแล้วรีบหันหลังเดินจากไปทันที
ไม่นาน
ห้องเวรของแผนกรักษาความปลอดภัยก็ถูกจัดเรียบร้อย ฉินเฟิงเดินก้าวยาวๆ เข้าไป
ส่วนชุยต้าเค่อที่รับหน้าที่ฆ่าหมูก่อนหน้านี้ หัวหน้าแผนกหลิวฝ่ายบริหารที่เจอหมู รวมถึงเหล่าคนงานที่อยู่ที่เกิดเหตุในตอนนั้น ต่างก็ถูกเรียกตัวมาทั้งหมด
นอกประตูห้องเวร พนักงานแผนกรักษาความปลอดภัยสองคนยืนคร่อมอยู่คนละข้างประตู หม่าปิงมองทุกคนแล้วเอ่ยปากว่า
"พอแล้ว อย่าเสียงดังกัน ทีเดียวเข้าไปทีละคนเพื่อรับการสอบถาม หัวหน้าแผนกหลิว เชิญคุณเข้าก่อน"