เก้าโมงเช้า ภายในห้องทำงานรองหัวหน้าฝ่ายป้องกัน
"รองหัวหน้าฉิน มีอะไรให้ผมรับใช้อีกไหมครับ?"
สวี่ข้าราชการจากแผนกธุรการ มองฉินเฟิงที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหม่เอี่ยม เอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
"ไม่ต้องแล้ว ผมพอใจมาก ถ้าต้องการอะไรจะเรียกใหม่"
"ครับ ถ้าอย่างนั้นผมไม่รบกวนแล้วนะครับ"
เมื่อสวี่ออกไป ฉินเฟิงเอนหลังพิงเก้าอี้ ยกขาพาดบนโต๊ะทำงาน รู้สึกผ่อนคลายสบายใจอย่างยิ่ง
ตั้งแต่เช้ามา เริ่มจากไปประชุมเช้ากับคนในแผนกความสงบ ทำความรู้จักกับทุกคน
จากนั้นก็ตามเจ้าหน้าที่จากแผนกธุรการมาที่ห้องทำงานใหม่ของตัวเอง
ห้องทำงานอยู่ติดกับซ่งเฉียง มีขนาดประมาณ 50 กว่าตารางเมตร
หน้าต่างบานใหญ่สองบานทำให้ทั้งห้องดูสว่างไสวเป็นพิเศษ
โต๊ะทำงานไม้จริงหนึ่งตัว โซฟาหนังแท้หนึ่งชุด โต๊ะกระจกหนึ่งตัว และชุดน้ำชาใหม่หนึ่งชุด
ด้านหลังโต๊ะทำงานเป็นตู้หนังสือ แต่บนนั้นว่างเปล่า
นั่งในห้องทำงานได้สักพัก รู้สึกเบื่อ ฉินเฟิงจึงลุกไปห้องทำงานของซ่งเฉียงข้าง ๆ
ผลักประตูเข้าไป ฉินเฟิงยิ้มเอ่ยว่า "พี่เฉียง ผมเบื่อชะมัด มีอะไรให้ผมทำไหม?"
ซ่งเฉียงวางปากกาลง เงยหน้ามองฉินเฟิงยิ้ม ๆ "ฮะ ๆ อาการบาดเจ็บนายเป็นไงบ้าง ทำงานไหวไหม หรือพักอีกหน่อยดี?"
"ไม่เป็นไร" ฉินเฟิงโบกมือ "แค่งานไม่หนักก็ทำได้หมดแหละ"
ไม่ใช่ว่าฉินเฟิงไม่อยากพัก แต่ยุคนี้ไม่มีมือถือ คอมพิวเตอร์ ไม่มีกิจกรรมบันเทิงอะไร
ถ้าต้องนั่งเฉยในห้องทำงานทุกวัน ฉินเฟิงกลัวว่าจะเป็นบ้าจริง ๆ