คลังสมบัติสร้างจากแร่ดำทั้งสี่ด้าน
ผนังเจาะช่องหินไว้หลายแถว แต่ละช่องลึกตื้นไม่เท่ากัน
ช่องเล็กเอาไว้เก็บเงิน ยันต์ขั้นเริ่มต้น และเคล็ดวิชา ส่วนช่องใหญ่เว้นไว้สำหรับวัสดุจากตัวประหลาด เครื่องมือหายาก รวมถึงของดีที่หาเอากลับมาจากข้างนอกในภายหลัง
ห้องอื่น ๆ ในสวนหลบอาถรรพ์ล้วนติดตั้งประตูไม้
มีเพียงที่นี่ที่ต่างออกไป
กู้หม่านเลือกแผ่นหินแร่ดำมาหนึ่งแผ่น แต่งขอบให้เรียบ แล้วรัดกรอบเหล็กรอบนอก ก่อนฝังบานพับประตูลงในภูเขา
กู้หม่านเสียบบานพับเข้ากับร่อง ตรวจดูว่าหมุนได้คล่องดี
“ถึงวันไหนจะมีคนฆ่าฉัน ก็ห้ามปล่อยให้ของดีตกไปอยู่ในมือคนอื่นฟรี ๆ”
เมื่อทำความสะอาดห้องลับเรียบร้อย ก็ถึงเวลาขนสมบัติที่สะสมไว้เข้ามา
เหรียญทองสิบแปดเหรียญถูกใส่ไว้ในช่องหินด้านในสุด
กำไลเงินตันถูกวางไว้ข้างกัน
《วิธีทำกระดาษยันต์เปล่า》 《วิชากายาแปดเทพวัชระ》 และ 《ย่ำหิมะไร้รอย》 ถูกแยกเก็บไว้ในช่องหนึ่งโดยเฉพาะ
สิ่งสุดท้ายที่นำเข้ามาคือก้อนนิ่วสีฟ้าน้ำแข็งที่ตกมาจากก้อนหิมะศพกลิ้ง
กู้หม่านใช้เศษแร่ดำสกัดเป็นกล่องหิน รองก้นด้วยแผ่นไม้ แล้วเก็บก้อนนิ่วไว้ข้างในเพียงชิ้นเดียว
ข้าวของทั้งหมดถูกจัดวางเข้าที่ แต่ช่องหินหลายแถวยังคงว่างเปล่า
กู้หม่านยืนอยู่หน้าประตู ทอดสายตามองอยู่นาน
ตอนเพิ่งคลานออกมาจากโลงศพ เขายังแทบไม่มีข้าวกินให้อิ่มสักมื้อ
แต่ตอนนี้มีทั้งนา ข้าว น้ำ และบ้านที่แข็งแรง
ปากหุบเขามีประตูเมืองที่แช่แข็งตัวประหลาดจนตายได้ตั้งตระหง่าน
ในแขนเสื้อซ่อนยันต์ขั้นเริ่มต้นไว้ ส่วนหน้าไม้ยิงยันต์ก็แขวนอยู่บนผนังห้องนั่งเล่น
ในโกดังมีเนื้อรมควันแขวนเต็มไปหมด ลึกเข้าไปในภูเขาก็สะสมสมบัติไว้ได้เล็กน้อยเสียที เป็นของที่ต้องซ่อนให้มิดชิด
“ฉันนี่มันเกิดมาเป็นหนูสะสมของจริง ๆ”