เสียงหายใจจากส่วนลึกของหุบเขาพลันดังขึ้น
หญ้าสีเทาบนพื้นลู่เอนเข้าด้านในพร้อมกัน ถุงผ้าบนไหล่กู้หม่านยุบวูบ แรงดูดมหาศาลฉุดเขาถอยหลังไปหลายเมตร
บ้าเอ๊ย ที่เฮงซวยนี่คิดจะกินคนหรือไง!
กู้หม่านออกวิ่งทันที
สันหินแหลมคมแท่งหนึ่งพุ่งทะลุกำแพงหินออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน กวาดเฉียดไหล่ของกู้หม่านไป
แคว่ก! เสื้อผ้าที่เก่าขาดอยู่แล้วฉีกออกทันที ความเจ็บแสบแผ่ซ่านขึ้นมา
กู้หม่านไม่มีเวลาสำรวจบาดแผล เขาเซถลันไปข้างหน้าอีกก้าวใหญ่
ฝ่าเท้าเพิ่งแตะพื้น ดินเบื้องหน้าก็แยกออกทันใด หนามหินหลายแท่งพุ่งขึ้นตรงจุดที่เขากำลังจะเหยียบ
เขารีบเบี่ยงตัว แต่ปลายขากางเกงก็ยังถูกกรีดเป็นรอย เกือบเฉือนเนื้อที่ขาออกไปด้วย
เจ้าสิ่งนี้กำลังตามหาเขาจากแรงสั่นสะเทือน
ตอนนี้แรงดูดเริ่มทำงานแล้ว หากหยุดก็มีแต่จะถูกลากเข้าไปข้างใน ทำได้แค่วิ่งฝ่าไปเท่านั้น!
ปากหุบเขาอยู่ข้างหน้า ห่างไม่ถึง 50 เมตร
กู้หม่านย่อตัวต่ำ ฝ่าแรงดูดพุ่งออกไป ทุกครั้งที่เท้าแตะพื้น ผนังหินสองข้างก็โป่งนูนตาม เศษหินร่วงลงมากระแทกร่างเขาทีละก้อน
ที่แย่กว่านั้นคือแร่ในถุงผ้ายังกระทบกันไม่หยุด เสียงดังราวกับมีคนติดลำโพงขยายเสียงไว้ในหุบเขาที่มีชีวิตแห่งนี้ คอยส่งตำแหน่งของเขาตลอดทาง
ถ้าวิ่งแบบนี้ต่อไป อีกไม่นานคงถูกเสียบเป็นลูกชิ้นปิ้งแน่
เขากระชากปากถุง เปิดคว้าแร่ดำก้อนใหญ่ที่สุดแล้วขว้างใส่ด้านหลังสุดแรง
ก้อนแร่ตกถึงพื้น กระดอนต่อเนื่องหลายครั้ง
ผนังหินด้านหลังพลันโป่งนูน หนามหินกว่าสิบแท่งแทงทะลุพื้นขึ้นมา บดขยี้จุดที่ก้อนแร่ตกลงไปอย่างบ้าคลั่ง