สองพี่น้องนักฆ่าที่ป่าสีเทาคู่นั้น ยังพออ้างได้ว่ามาแย่งชิงหุบเขา
แต่เมื่อครู่นี้ชายคนนี้พูดชัดเจนแล้ว
พวกเขาดักซุ่มอยู่ที่นี่ ก็เพื่อโจมตีผู้ใช้ยันต์จากหมู่บ้านเสี่ยวสือ
ครั้งหนึ่งอาจเรียกว่าบังเอิญได้ แต่มีคนสองกลุ่มติด ๆ กันมุ่งเป้ามาที่เขา จะมีเรื่องบังเอิญมากมายขนาดนั้นได้อย่างไร?
พอกลับจากเมืองจู๋ซาน ต้องไปถามอวี๋เจ๋อให้รู้เรื่อง เขาต้องรู้อะไรมากกว่าเขาแน่
ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลามานั่งคิดว่าใครอยู่เบื้องหลัง
ศพทั้งสี่ยังอุ่นอยู่ ค้นตัวก่อน
เฮยหลางจนอย่างไม่ปิดบัง
ค้นเสื้อจนทั่ว คลำเข็มขัดจนหมด นอกจากเหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญกับรูปผู้หญิงใบหนึ่งที่ถูกลูบจนเนื้อนิ่ม ก็ไม่เจอของมีค่าอย่างอื่น
รูปซีดจางไปแล้ว ผู้หญิงในรูปยืนอยู่หน้ากำแพงสีขาว ใบหน้าสวยจริง ๆ
กู้หม่านยัดรูปกลับเข้าไปในอกของเฮยหลาง
จากนั้นเขาค้นตัวชายวัยกลางคนอีกสองคน
จนเหมือนกัน
กระทั่งคลำไปเจอถุงผ้าที่แนบกายของชายหนุ่ม จึงได้ยินเสียงเหรียญกระทบกันใสกังวานดังมาจากข้างใน
พอเปิดดู ก็เห็นเหรียญเงินกว่ายี่สิบเหรียญกองรวมกันอยู่
สีหน้าของกู้หม่านค่อยดีขึ้นบ้าง
“อย่างน้อยนายก็ยังรู้จักเก็บเงินไว้ให้ตัวเอง”
เขาเก็บถุงเงินใส่อก จากนั้นจึงหยิบปืนพกขึ้นมา
ตัวปืนสีเทาดำ สีเคลือบถลอกไปเกือบหมด เผยให้เห็นโลหะด่างเป็นจุด ๆ ด้ามจับไม้มีรอยร้าวเล็ก ๆ รอยหนึ่ง ปากกระบอกปืนกับปลอกเลื่อนเปื้อนโคลนดำไปหมด
แม็กกาซีนเปล่ายังคาอยู่ในปืน ส่วนแม็กกาซีนสำรองที่เฮยหลางหยิบออกมาหล่นอยู่ข้างมือที่ขาด ข้างในบรรจุกระสุนไว้เจ็ดนัด
กู้หม่านลองตรวจดูอยู่พักหนึ่งกว่าจะถอดแม็กกาซีนเปล่าออกได้
ปืนกระบอกนี้ดูเก่าโทรม แต่เสียงตอนฆ่าคนเมื่อครู่ไม่เบาเลย