【ต้องการเสริมแกร่งสุรารักษาฟกช้ำหรือไม่?】
【เวลาเสริมแกร่ง: 6 ชั่วโมง】
“ใช่”
เมื่อเวลานับถอยหลังปรากฏขึ้น กู้หม่านจึงลากร่างอ่อนเปลี้ยไปยังโอ่งน้ำ
น้ำในโอ่งขุ่นจนกลายเป็นสีเทา บนผิวน้ำยังมีอะไรบางอย่างลอยอยู่ ไม่รู้ว่าเป็นอะไร
ตอนนี้คอของเขาแห้งผากราวกับจะแตก ท้องก็หิวจนบิดเกร็งเป็นพัก ๆ
“ดื่มไปเถอะ อย่างน้อยก็ดีกว่าหิวน้ำตาย” กู้หม่านปลอบใจตัวเอง “จะสกปรกแค่ไหนก็สู้แม่น้ำคงคาไม่ได้หรอก สกปรกหน่อยก็ช่าง ดื่มแล้วไม่ตายก็พอ”
เขาหลับตาแหงนคอกรอกน้ำลงไปสองอึก รสชาติฝาดขม แถมยังมีกลิ่นโคลน
ดื่มน้ำเสร็จ กู้หม่านก็หยิบหนอนแมลงวันตากแห้งออกมาอีกหลายตัว
ลำตัวสีขาวขดเป็นก้อน ลายบนท้องเห็นชัดเจน แม้จะแห้งแข็งจนขาดน้ำแล้ว แต่แค่เห็นก็ชวนคลื่นไส้
กู้หม่านทำใจอยู่นาน สุดท้ายก็กัดฟัน งับลงไปคำหนึ่ง
กรุบกรอบ
ไม่มีรสไก่ มีแต่รสชาติชีวิตบัดซบ
“แม่งเอ๊ย”
เขาเคี้ยวไปด่าไป “รอให้ฉันมีเวลาว่างก่อนเถอะ จะเสริมแกร่งให้พวกแกกลายเป็นรสกุ้งเครย์ฟิชสิบสามเครื่องเทศให้ได้”
กู้หม่านฝืนกลืนหนอนแห้งหลายตัวลงไปพร้อมน้ำขุ่น ๆ
จากนั้นก็ตักน้ำมาเช็ดคราบเลือดบนตัว ผ้าเปียกแตะถูกแผลจนเขาสั่นสะท้านด้วยความเจ็บ
กว่าจะพอทำความสะอาดได้ ร่างทั้งร่างก็แทบยืนไม่ไหวแล้ว
กู้หม่านวางยันต์เสริมแกร่งใบสุดท้ายไว้ข้างหมอน แล้ววางมีดแตงโมยี่ห้อหัวเฉียงไว้ในระยะที่เอื้อมมือถึง ก่อนทิ้งตัวลงบนเตียง
พอลืมตาขึ้นอีกครั้ง แสงในห้องก็มืดลงไปมากแล้ว
เขาฝืนลุกขึ้นนั่ง สิ่งแรกที่ทำคือดูนาฬิกา
สี่โมงเย็น
สุรารักษาฟกช้ำเสริมแกร่งเสร็จตั้งแต่บ่ายสอง หมายความว่านาฬิกาข้อมือหมุนเปล่าไปถึงสองชั่วโมงเต็ม
“ให้ตายสิ หลับไปนานขนาดนี้เลย!” เขาตบหน้าผากตัวเองอย่างแรง
สิ้นเปลือง! สิ้นเปลืองเกินไปแล้ว ในสถานที่บ้าบอที่ทุกวินาทีมีค่าแบบนี้ การเสียเวลาไปสองชั่วโมงแทบไม่ต่างจากก่ออาชญากรรม
ตอนนี้เหงื่อท่วมตัว ก้อนพิษแข็งราวกับหิน เขาต้องการสุรารักษาฟกช้ำขวดนั้นด่วน
กู้หม่านกำลังจะเอื้อมไปหยิบขวดยาบนโต๊ะ แต่กลับชักมือกลับทันที
ไม่ได้ นิ้วทองคำจะปล่อยว่างไว้ไม่ได้เด็ดขาด