หิมะตกหนักตลอดทั้งคืน
ฟ้าเพิ่งสาง กู้หม่านก็ผลักประตูหินออกมา เกือบคิดว่ามีใครมาเปลี่ยนผิวหุบเขาทั้งลูกไปในชั่วข้ามคืน
ถนน คันนา และร่องระบายน้ำ ถูกหิมะกลบมิด
กำแพงเมืองแร่ดำตรงปากหุบเขาก็ขาวโพลนไปกว่าครึ่ง เหลือเพียงประตูหินสีดำสนิทสองบานตั้งตระหง่านท่ามกลางหิมะ ดูสะดุดตาเป็นพิเศษ
ลมพัดหอบเกล็ดหิมะเข้าไปในหุบเขา กระแทกใบหน้าทั้งเย็นทั้งเจ็บ
ถ้าเป็นคนธรรมดา เจออากาศบ้าคลั่งแบบนี้แล้วยังกล้าออกจากบ้าน คงต้องห่อตัวจนกลมเป็นลูกบอล
แต่กู้หม่านสวมเพียงเสื้อหนังเจ็ดหมาป่าตัวนั้น หลังฝึกวิชากายาแปดเทพวัชระมาหลายเดือน เลือดลมของเขาร้อนแรงดุจเตาไฟ ร่างกายแข็งแกร่งเหนือคนทั่วไปไปนานแล้ว
ยิ่งไปกว่านั้น เสื้อหนังตัวนี้ยังกันลมได้ดี ขอแค่ไม่ฝืนอยู่กลางแจ้งเป็นเวลานาน เพียงตัวเดียวก็รับมือความหนาวเหน็บในดินแดนรกร้างได้สบาย
กู้หม่านกระชับเสื้อหนังเจ็ดหมาป่าให้แน่น แล้วมุ่งตรงไปยังเขตเพาะปลูกเป็นที่แรก
ของอย่างอื่นค่อยเก็บทีหลังก็ได้ แต่พืชผลในแปลงรอไม่ได้
หิมะทับถมสูงเลยหลังเท้า
เขาเดินย่ำหิมะจนเกิดรอยลึกเป็นทางคู่ไปถึงขอบนา แล้วปัดหิมะบริเวณกำแพงกันลมออก
แปลงเร่งโตด้วยจินเคอลาด้านล่างยังไม่แข็งตัว
ดินสีดำปนทองยังคงร่วนซุย เมื่อวางฝ่ามือแตะลงไป ยังสัมผัสได้ถึงไออุ่นจาง ๆ
ฟางแห้งที่ปูอยู่บนพื้นเปียกชื้น แต่ไม่จับตัวเป็นน้ำแข็ง เถาอ่อนหลายเส้นเลื้อยออกมาจากช่องฟาง แนบไปกับดินอุ่นแล้วคืบคลานออกไป
“ยังโตได้อีกหรือ?”
กู้หม่านไล่ตามเถาเส้นหนาแล้วขุดลงไป
พลั่วเหล็กพลิกดินขึ้นมาเพียงสองชั้น ก็เผยให้เห็นมันเทาหลายหัวที่พองโตอยู่ข้างใต้
หัวที่ใหญ่ที่สุดมีขนาดเท่ากำปั้น รอบ ๆ ยังมีหัวอ่อนขนาดเท่าไข่ไก่ติดอยู่หลายหัว
กู้หม่านไม่กล้าขุดมันขึ้นมา รีบกลบดินกลับแล้วใช้ฟางแห้งกับหิมะปิดทับไว้
ป้ายไม้ที่เขียนข้อความโฆษณาถูกหิมะฝังไปครึ่งหนึ่งแล้ว
【ขี้ผสมจินเคอลา มันเทาให้ผลผลิต 1,800 ชั่งต่อไร่】
“จินเคอลาในโลกนี้ไม่ได้โม้จริง ๆ ด้วย”