“เรียนเจ้านาย ทางคุณชายราบรื่นทุกอย่าง!”
กล่าวจบ หยุนอี้ก็ส่งกระดาษแผ่นหนึ่งให้หยุนซู “นี่คือข่าวที่คุณชายให้คนส่งมาเจ้าค่ะ”
หยุนซูอ่านกระดาษแผ่นนั้นอย่างละเอียด ก่อนเก็บรักษาไว้อย่างระมัดระวัง นางมองราตรีนอกหน้าต่างลอดช่องบานหน้าต่าง แล้วพึมพำว่า “พรุ่งนี้พวกเราจะไปรับคุณชายกลับบ้านด้วยตนเอง!”
“เจ้านาย เรื่องทางจวนเสนาบดีกรมคลังแพร่ออกไปแล้วเจ้าค่ะ บัดนี้แทบทั้งเมืองหลวงล้วนได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้แล้ว!”
ข่าวคราวทางจวนเสนาบดีกรมคลัง ย่อมเป็นหยุนอี้กับคนอื่น ๆ ที่แพร่ออกไป
“อืม!”
หยุนซูโบกมืออย่างเกียจคร้าน “ต่อไปไม่ต้องคอยรายงานข่าวทางจวนเสนาบดีกรมคลังให้ข้าทราบทุกเมื่อ”
“เจ้าค่ะ”
เช้าวันถัดมา หลังรับประทานอาหารเช้าเสร็จ หยุนซูก็พาหยุนอี้ไปยังวัดฝ่าฮวา
วัดฝ่าฮวาเป็นวัดหลวง เล่ากันว่าเจ้าอาวาสเคยทำนายว่าฮ่องเต้องค์ก่อนมีชะตาแห่งมังกรแท้ อีกไม่กี่ปีต่อมา ฮ่องเต้องค์ก่อนก็ขึ้นครองราชย์
หลังขึ้นครองราชย์แล้ว เจ้าอาวาสวัดฝ่าฮวายังทำนายภัยพิบัติหลายครั้ง ช่วยป้องกันไม่ให้ราชวงศ์ใหม่ต้องเผชิญความวุ่นวายยิ่งไปกว่านี้
เพื่อแสดงความเคารพต่อเจ้าอาวาส ฮ่องเต้องค์ก่อนจึงมีพระบัญชาด้วยพระองค์เอง แต่งตั้งวัดฝ่าฮวาเป็นวัดหลวง!
ด้วยเหตุนี้ ทุกวันที่หนึ่งของเดือน วัดฝ่าฮวาจึงมีผู้คนมาจุดธูปคับคั่ง บรรดาชนชั้นสูงในเมืองหลวงต่างพากันมาสักการะและขอพร
คนสามัญอย่างหยุนซู หากเป็นไปตามธรรมเนียมเดิม ย่อมไม่มีสิทธิ์เข้าวัดฝ่าฮวาในวันขึ้นหนึ่งค่ำ
ทว่าบัดนี้นางไม่เพียงเป็นบุตรสะใภ้ของแม่ทัพใหญ่ผู้พิทักษ์แคว้น ยังได้รับพระราชทานรางวัลจากฮ่องเต้เพราะถวายของล้ำค่าในครานั้นอีกด้วย