เพียงครึ่งวัน เรื่องที่อวิ๋นซูลงมือเข้าครัวด้วยตนเองเพื่อเอาใจสามีใหม่ก็แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง
พร้อมกับเรื่องนี้ ยังมีข่าวที่นางสลับการแต่งงานกับอวิ๋นเหยาอีกด้วย!
“พวกเจ้าได้ยินหรือไม่? อวิ๋นซ่างซูแยกเรือนให้บุตรสาวแล้ว แต่คุณหนูอวิ๋นซูกลับลงมือเข้าครัวทำอาหารให้สามีเอกด้วยตนเอง!”
ในหอสุราเมามายเซียนซึ่งใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง ผู้คนไม่น้อยกำลังพูดคุยถึงข่าวซุบซิบที่ได้ยินมาในวันนี้
“ได้ยินแล้ว! เป็นสตรีแท้ ๆ กลับลงครัวเพื่อเอาใจบุรุษ ช่างทำให้พวกเราสตรีต้องอับอาย!”
“นั่นสิ เขาว่าสตรีห่างไกลจากครัว! นางทำเช่นนี้ นับว่าทำให้สตรีต้องเสียหน้าจนหมดสิ้น!”
“นางทำเช่นนี้ ก็เพื่อเอาใจท่านโหวเจี่ยนอานมิใช่หรือ?
หาไม่แล้ว คนที่ถูกแยกออกจากจวนอย่างนางจะตั้งหลักในเมืองหลวงได้อย่างไร?”
“เอาใจท่านโหวเจี่ยนอานอะไรกัน!” คุณหนูผู้หนึ่งซึ่งสวมอาภรณ์แพรกล่าวอย่างมีลับลมคมใน “พวกเจ้าอาจยังไม่รู้ สามีเอกของคุณหนูอวิ๋นซูผู้นี้มิใช่คุณชายจากจวนโหวเจี่ยนอาน!”
แม้เสียงของนางจะไม่ดังนัก แต่คนโต๊ะข้าง ๆ ก็ยังได้ยิน พวกนางอดอุทานด้วยความตกใจไม่ได้ “อะไรนะ? สามีเอกของคุณหนูอวิ๋นซูไม่ใช่คุณชายจากจวนโหวเจี่ยนอานหรือ?”
เสียงอุทานนั้นทำให้โถงใหญ่ซึ่งเดิมยังอึกทึกเงียบลงในทันใด ทุกคนต่างมองคุณหนูในชุดแพรด้วยแววตาอยากรู้อยากเห็น
เมื่อเห็นพวกนางมองมา คุณหนูผู้นั้นก็ลำพองใจยิ่งนัก นางนั่งตัวตรง จัดปกเสื้อให้เรียบร้อย กระแอมเบา ๆ เพื่อดึงดูดสายตาทุกคน แล้วจึงเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในงานแต่งของตระกูลอวิ๋นเมื่อวานออกมา “...ดังนั้น ยามนี้สามีเอกของคุณหนูรองตระกูลอวิ๋นก็คือคุณชายสี่เซี่ยเหลียนเยว่จากจวนโหวเจี่ยนอาน ส่วนสามีเอกของคุณหนูอวิ๋นซูผู้นี้ก็คือหลีฉูไป๋จากจวนแม่ทัพพิทักษ์เป่ย!”